Ksiega Hioba 30:23

Polska Biblia Gdanska

Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 3:19 : 19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
  • Koh 12:5-7 : 5 Nawet i wysokiego miejsca bać się będą, i będą się lękać na drodze, gdy zakwitnie migdałowe drzewo, także i szarańcza będzie mu ciężka, i żądza go ominie; bo człowiek idzie do domu wiecznego, a płaczący po ulicach chodzić będą, 6 Pierwej niż się przerwie sznur srebrny, i niż się stłucze czasza złota, a rozsypie się wiadro nad zdrojem, a skruszy się koło nad studnią; 7 I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.
  • Hbr 9:27 : 27 A jako postanowiono ludziom raz umrzeć, a potem będzie sąd:
  • 2 Sm 14:14 : 14 Wszyscy umieramy, a jesteśmy jako wody rozlane po ziemi, które nie mogą być zebrane; lecz jemu Bóg nie odjął żywota, ale pewnie umyślił, aby nie wyganiał od siebie wygnańca.
  • Hi 3:19 : 19 Mały i wielki tam sobie są równi a niewolnik wolny od pana swego.
  • Hi 9:22 : 22 Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;
  • Hi 10:8 : 8 Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.
  • Hi 14:5 : 5 Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.
  • Hi 21:33 : 33 Słodnieją mu bryły grobowe, i ciągnie za sobą wszystkich ludzi; a tych, którzy go poprzedzili, niemasz liczby.
  • Koh 8:8 : 8 Niemasz człowieka, coby miał moc nad żywotem, żeby zahamował duszę, ani ma mocy nade dniem śmierci; ani ma, czemby się bronił w tym boju, ani wyswobodzi niezbożnego niepobożność.
  • Koh 9:5 : 5 Boć ci, co żyją, wiedzą, że umrzeć mają; ale umarli o niczem nie wiedzą, i nie mają więcej żadnej zapłaty, gdyż w zapamiętanie przyszła pamiątka ich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    74%

    13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

    14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • 28Mieszkanie twoje, i wyjście twoje, i wejście twoje znam, i popędliwość twoję przeciwko sobie.

  • 27Mieszkanie twoje i wyjście twoje, i wejście twoje znam, także popędliwość twoję przeciwko mnie.

  • Iz 38:10-12
    3 wersety
    73%

    10Jam rzekł w ukróceniu dni moich: Wnijdę do bram grobu, pozbawion będę ostatka lat swoich;

    11Rzekłem, że nie ujrzę Pana, Pana w ziemi żyjących; nie oglądam więcej człowieka między obywatelami na świecie.

    12Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

  • 22Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.

  • Hi 10:20-21
    2 wersety
    73%

    20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

    21Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

  • 4Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogień, ażem tak rzekł językiem swoim:

  • 24Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.

  • 28Tedy się lękam wszystkich boleści moich, widząc, że mię z nich nie wypuścisz.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

  • 7Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.

  • 24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

  • 13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

  • 3Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.

  • 30Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.

  • 4Choćbym też chodził w dolinie cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiemeś ty ze mną; laska twoja, i kij twój, te mię cieszą.

  • 20Abyś ją ująwszy odprowadził do granicy jej, ponieważ zrozumiewasz ścieszki do domu jej.

  • 3A teraz, o Panie! proszę, odbierz duszę moję odemnie: bo mi lepiej umrzeć, niżeli żyć.

  • 3Obym wiedział, gdziebym go mógł znaleść, szedłbym aż do stolicy jego.

  • Ps 89:47-48
    2 wersety
    71%

    47Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogień pałać zapalczywość twoja?

    48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

  • 5Gdyż zamierzone są dni jego, liczba miesięcy jego u ciebie; zamierzyłeś mu kres, którego nie może przestąpić.

  • 15A przetoż obrała sobie powieszenie dusz moja, a śmierć raczej, niż zostać w kościach.

  • 71%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

  • 14Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

  • 26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;

  • 8W dół cię wepchną, i umrzesz srogą śmiercią w pośród morza.

  • 23Ten umiera w doskonałej sile swojej, gdy zewsząd bezpieczny i spokojny jest;

  • 22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

  • 9I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:

  • 22Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.

  • 8Jeźlibym wstąpił do nieba, jesteś tam; i jeźlibym sobie posłał w grobie, i tameś przytomny.

  • 20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

  • 16Panie! kto po nich i w nich żyć będzie, wszystkim znajomy będzie żywot dychania mego, żeś mi zdrowie przywrócił, a zachowałeś mię przy żywocie.

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • 10Gdyż on zna drogę moję; a będzieli mię doświadczał, jako złoto wynijdę.

  • 7Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.

  • 17Azaż odkryte są tobie bramy śmierci? bramy cienia śmierci widziałżeś?

  • 6Nadto dobrodziejstwo i miłosierdzie twe pójdą za mną po wszystkie dni żywota mego, a będę mieszkał w domu Pańskim na długie czasy.

  • 4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

  • 22Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.

  • 18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!