Ksiega Hioba 33:30

Polska Biblia Gdanska

Aby odwrócił duszę jego od dołu, a żeby oświecon był światłością żyjących.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 56:13 : 13 Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam. Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.
  • Iz 38:17 : 17 Oto czasu pokoju przyszła na mię była gorzkość najgorzciejsza; ale się tobie podobało wyrwać duszę moję z przepaści skażenia, przeto, żeś zarzucił w tył swój wszystkie grzechy moje.
  • J 8:12 : 12 Zasię im rzekł Jezus, mówiąc: Jam jest światłość świata; kto mię naśladuje, nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światłość żywota.
  • Dz 26:18 : 18 Ku otworzeniu oczu ich, aby się nawrócili z ciemności do światłości, a z mocy szatańskiej do Boga, aby tak wzięli odpuszczenie grzechów i dział między poświęconymi przez wiarę, która jest w mię.
  • Ps 118:17-18 : 17 Nie umrę, ale będę żył, abym opowiadał sprawy Pańskie. 18 Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
  • Iz 2:5 : 5 Domie Jakóbowy! pójdźcie, a chodźmy w światłości Pańskiej.
  • Hi 33:24 : 24 Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.
  • Hi 33:28 : 28 Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.
  • Ps 40:1-2 : 1 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. 2 Z żądością oczekiwałem Pana; a skłonił się ku mnie, i wysłuchał wołanie moje;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:28-29
    2 wersety
    85%

    28Lecz Bóg wybawił duszę moję, aby nie zstąpiła do dołu, a żywot mój aby oglądał światłość.

    29Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,

  • 3Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.

  • 18Aby zahamował duszę jego od dołu, a żywot jego aby na miecz nie trafił.

  • Hi 3:20-23
    4 wersety
    75%

    20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

    21Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;

    22Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.

    23Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?

  • 16Panie! kto po nich i w nich żyć będzie, wszystkim znajomy będzie żywot dychania mego, żeś mi zdrowie przywrócił, a zachowałeś mię przy żywocie.

  • Hi 33:22-26
    5 wersety
    74%

    22I przybliża się do grobu dusza jego a żywot jego do rzeczy śmierć przynoszących.

    23Jeźli będzie u niego jaki Anioł wymowny, jeden z tysiąca, aby opowiedział człowiekowi powinność jego:

    24Tedy się nad nim Bóg zmiłuje, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu, bom znalazł ubłaganie.

    25I odmłodnieje ciało jego jako dziecięce, a nawróci się do dni młodości swojej.

    26Będzie się modlił Bogu, i przyjmie go łaskawie, i ogląda z weselem oblicze jego, i przywróci człowiekowi sprawiedliwość jego;

  • 22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cień śmierci.

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • 3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

  • 20Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

  • 23Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

  • 6Pan zabija i ożywia, wwodzi do grobu i wywodzi.

  • Hi 10:20-22
    3 wersety
    71%

    20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

    21Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

    22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.

  • 15Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

  • 11Dla imienia twego, Panie!ożyw mię; dla sprawiedliwości twojej wywiedź z utrapienia duszę moję.

  • 19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    70%

    13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!

    14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.

  • 9I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:

  • 70%

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

  • 24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.

  • 69%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

  • 20Gdy uczynię, że zstąpisz z tymi, którzy zstępują do dołu, do ludu dawnego, a położę cię w najniższych stronach ziemi, na pustyniach dawnych, z tymi, co zstępują do dołu, aby nie mieszkano w tobie, tedy dokażę sławy w ziemi żyjących.

  • 25Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.

  • 2Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:

  • 13Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.

  • 14Z ręki grobu wybawię ich, od śmierci wykupię ich. O śmierci! będę śmiercią twoją; o grobie! będę skażeniem twojem; żałość skryta będzie od oczów moich.

  • 3Dokądże się będę radził w duszy swojej, a trapił w sercu mojem przez cały dzień? Dokądże się będzie wywyższał nieprzyjaciel mój nademną?

  • 19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

  • 68%

    4I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?

  • 6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

  • 68%

    6Tedy rzekł Pan do szatana: Oto w ręce twojej jest; wszakże żywot jego zachowaj.

  • 13Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam. Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.

  • 3Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

  • 9Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich.

  • 32Wszakże i on do grobów zaprowadzony będzie, a w kupie umarłych zawżdy zostanie.

  • 17Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

  • 6Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.