Ksiega Przyslów 15:24
Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
15Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
16Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
17Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.
28Na ścieszce sprawiedliwości żywot, a na drodze ścieszki jej niemasz śmierci.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
11Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.
16Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.
18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.
19Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota.
20A przetoż będziesz chodził drogą dobrych, a ścieżek sprawiedliwych będziesz przestrzegał.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
27Bojaźń Pańska jest źródło żywota ku uchronieniu się sideł śmierci.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
27Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.
5Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
19Droga leniwego jest jako płot cierniowy, ale ścieszka szczerych jest równa.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
32Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
30Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
15Opuść ją, nie chodź po niej; uchyl się od niej, a omiń ją.
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
12Ostrożny, upatrując złe, ukrywa się; ale prostak wprost idąc, w szkodę popada.
9Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.
24Od Pana bywają sprawowane drogi męża; ale człowiek jakoż zrozumie drogę jego?
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.