Ksiega Przyslów 15:31
Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
32Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
1Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
30Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
14Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
12Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
10I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.
15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
5Kto strzeże przykazania, nie uzna nic złego; i czas i przyczyny zna serce mądrego.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.