Ksiega Hioba 34:3
Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
30A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego?
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
4Obierzmy sobie sąd, a rozeznajmy między sobą, co jest dobrego.
34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
103O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
25O jakoż są mocne słowa prawdziwe! Ale cóż sprawi obwinienie wasze?
3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
3Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza.
4Zły pilnuje warg złośliwych, a kłamca słucha języka przewrotnego.
8Sztuczkę twoję, którąś zjadł, zwrócisz, a utracisz wdzięczne słowa twoje.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
11Bo ucho słuchające błogosławiło mię, a oko widzące dawało o mnie świadectwo,
11Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane.
12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.
21Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki.
9Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują umiejętność.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
2Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
4Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
13Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.