Ksiega Hioba 37:2

Polska Biblia Gdanska

Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 36:33 : 33 Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.
  • Hi 37:5 : 5 Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.
  • Ps 29:3-9 : 3 Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi. 4 Głos Pański mocny, głos Pański wielmożny, 5 Głos Pański cedry łamie; kruszy Pan cedry Libańskie, 6 I czyni, że skaczą jako cielęta; Liban i Syryjon jako młody jednorożec. 7 Głos Pański krzesze płomień ognisty. 8 Na głos Pański z bólem pustynia rodzą; z bólem rodzi na głos Pański pustynai Kades. 9 Na głos Pański z bólem rodzą łanie, i odkrywają się lasy; ale w kościele swym opowiada wszystkę chwałę swoję.
  • Ps 104:7 : 7 Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.
  • Hi 38:1 : 1 Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
  • Wj 19:16-19 : 16 Stało się tedy dnia trzeciego rano, że były grzmienia, i błyskawice, i gęsty obłok nad górą, i głos trąby bardzo potężny; a bał się wszystek lud, który był w obozie. 17 I wywiódł Mojżesz lud na przeciwko Bogu z obozu, a stanęli pod samą górą. 18 A góra Synaj kurzyła się wszystka, przeto, iż zstąpił na nią Pan w ogniu; i występował dym z niej, jako dym z pieca, i trzęsła się wszystka góra bardzo. 19 A gdy się głos trąby im dalej tem bardziej rozlegał, Mojżesz mówił, a Bóg mu odpowiadał głosem.
  • Hi 36:29 : 29 (Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 37:3-6
    4 wersety
    80%

    3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

    4Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.

    5Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.

    6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • 1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.

  • 23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    75%

    17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • 33Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

  • 14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?

  • Ps 29:3-4
    2 wersety
    74%

    3Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.

    4Głos Pański mocny, głos Pański wielmożny,

  • 16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

  • 14Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.

  • 14Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?

  • 17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.

  • 21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

  • 7Głos Pański krzesze płomień ognisty.

  • 29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

  • 8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.

  • 19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

  • 9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

  • 2W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:

  • 24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

  • Hi 39:24-25
    2 wersety
    71%

    24Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.

    25Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.

  • 30Gdy da usłyszeć Pan wielmożność głosu swego, i wyciągnione ramię swoje okaże w popędliwości gniewu swojego, i w płomieniu ognia pożerającego z rozproszeniem, z gwałtownym dżdżem, i z gradem kamiennym.

  • 1Przystąpcie, narody! ku słuchaniu, a wy ludzie pilnie uważajcie! Niech słucha ziemia, i pełność jej, okrąg ziemi, i wszystko, co się rodzi na niej.

  • 1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 2Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu prośb moich.

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    71%

    34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

    35Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?

  • 8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

  • 4Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

  • 3Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy pokazuje umiejętność,

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • 7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.

  • 2Gdy przyszli Zyfejczycy, i rzekli do Saula: Dawid się kryje przed tobą u nas.

  • 31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.

  • 22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • 3I zawołał głosem wielkim, jako lew ryczy; a gdy przestał wołać, mówiło siedm gromów głosy swoje.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.

  • 12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 33Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela.

  • 1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.