Ksiega Hioba 36:33

Polska Biblia Gdanska

Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 37:2 : 2 Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.
  • Jr 14:4-6 : 4 Dla ziemi upragnionej, przeto, że deszczu nie będzie na ziemi, i oracze wstydząc się nakryją głowy swoje. 5 Owszem i łani, co na polu porodziła, opuści; bo na polu trawy nie będzie. 6 A osły dzikie, stając na wysokich miejscach, chwytać będą wiatr jako smoki; ustaną oczy ich, bo nie będzie trawy.
  • Jl 1:18 : 18 Czemu wzdycha bydło? Błąkają się stada wołów, że nie mają pastwisk, nawet i trzody owiec wyginęły.
  • Jl 2:22 : 22 Nie bójcie się zwierzęta pól moich; boć wzrosło pastwisko na pustyni, a drzewa przyniosą owoce swoje, figowe drzewo i macica winna wydadzą moc swoję.
  • 2 Sm 22:14 : 14 Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.
  • 1 Krl 18:41-45 : 41 Potem rzekł Elijasz do Achaba: Idź, jedz, a pij; albowiem oto szum dżdżu wielkiego. 42 Tedy szedł Achab, aby jadł i pił; a Elijasz wstąpił na wierzch Karmelu, i położył się na ziemię, a włożył twarz swoję między kolana swoje. 43 Potem rzekł do sługi swego: Idź teraz, a spojrzyj ku morzu. Który poszedł, a spojrzawszy rzekł: Niemasz nic. Zasię rzekł: Idź, a wracaj się po siedm kroć. 44 A za siódmym razem rzekł: Oto obłok mały jako dłoń człowiecza występuje z morza. Tedy on rzekł: Idź, a powiedz Achabowi: Zaprzęgaj, a ujeżdżaj, aby cię deszcz nie zastał. 45 I stało się między tem, że się niebiosa obłokami i wiatrem zaćmiły, skąd był deszcz wielki. A tak wsiadłszy Achab, jechał do Jezreela.
  • Hi 36:29 : 29 (Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 36:32
    77%

    32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • Hi 36:27-30
    4 wersety
    77%

    27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

    28Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.

    29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

    30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • Jr 51:16
    75%

    16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • Hi 37:2-6
    5 wersety
    75%

    2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.

    3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

    4Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.

    5Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.

    6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • Jr 10:13
    74%

    13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    74%

    34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

    35Izali możesz wypuścić błyskawice, aby przyszły, i rzekłyć: Otośmy?

  • Jl 1:18
    73%

    18Czemu wzdycha bydło? Błąkają się stada wołów, że nie mają pastwisk, nawet i trzody owiec wyginęły.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    73%

    11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

    12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    73%

    21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

    22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • Ps 148:8
    72%

    8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • Ps 135:7
    71%

    7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • Ps 77:18
    71%

    18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

  • Iz 30:30
    71%

    30Gdy da usłyszeć Pan wielmożność głosu swego, i wyciągnione ramię swoje okaże w popędliwości gniewu swojego, i w płomieniu ognia pożerającego z rozproszeniem, z gwałtownym dżdżem, i z gradem kamiennym.

  • Hi 39:25
    70%

    25Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.

  • Ps 18:12
    70%

    12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

  • Ps 78:48
    70%

    48I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.

  • Ps 65:7
    70%

    7Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc;

  • Hi 22:14
    70%

    14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • Hi 37:8-9
    2 wersety
    70%

    8Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.

    9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

  • Iz 5:30
    70%

    30I zaszumi nad nim dnia onego jako szum morski. Tedy spojrzymy na ziemię, a oto ciemność i ucisk; bo i światło zaćmi się przy wytraceniu jego.

  • Ps 148:10
    70%

    10Zwierzęta, i wszystko bydło, gadziny, i ptastwo skrzydlaste.

  • Hi 38:24
    69%

    24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

  • 1 Krn 16:32
    69%

    32Niech zaszumi morze, i ze wszystkiem, co w niem jest; niech się rozraduje pole, i wszystko, co na niem jest.

  • Hi 26:14
    69%

    14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?

  • Na 3:2
    69%

    2Tam będzie słyszane trzaskanie biczów, i grzmot kół, i tupanie koni, i skakanie wozów.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    69%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • Hi 37:15-17
    3 wersety
    69%

    15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

    16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

    17Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

  • 2 Sm 22:12
    69%

    12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

  • Hi 28:26
    69%

    26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

  • Hi 12:7
    69%

    7A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.

  • Ps 98:7
    69%

    7Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.

  • Ps 8:7
    69%

    7Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.

  • Jl 1:20
    68%

    20Także i zwierzęta polne ryczą do ciebie, przeto, że wyschły strumienie wód, a ogień pożarł pastwiska na puszczy.

  • Hi 39:7
    68%

    7Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.

  • Hi 41:20
    68%

    20Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.

  • Hi 39:20
    68%

    20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.