Ksiega Hioba 41:20

Polska Biblia Gdanska

Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 1:13-14 : 13 I stało się słowo Pańskie do mnie powtóre, mówiąc: Co widzisz? I rzekłem: Widzę garniec wrzący, a przednia strona jego ku stronie północnej. 14 I rzekł Pan do mnie: Od północy przypadnie złe na wszystkich mieszkających na tej ziemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 41:21-22
    2 wersety
    89%

    21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

    22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

  • Hi 41:18-19
    2 wersety
    87%

    18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

    19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

  • 9Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.

  • 8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

  • 31

  • 30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • 18Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

  • 13Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.

  • 20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

  • Iz 30:27-28
    2 wersety
    70%

    27Oto imię Pańskie przychodzi z daleka, zapaliła się popędliwość jego, i ciężka jest ku znoszeniu; wargi jego pełne są gniewu, a język jego jako ogień pożerający.

    28A duch jego jest jako rzeka wylewająca, która aż do gardła sięga, aby przewiewał narody, ażby się wniwecz obróciły, a wędzidłem kiełznał czeluści narodów.

  • 24Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim? Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców? Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego? Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?

  • Hi 20:25-26
    2 wersety
    70%

    25Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

  • 70%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 3Ogień przed obliczem jego idzie, a zapala w około nieprzyjaciół jego.

  • Iz 34:9-10
    2 wersety
    69%

    9I obrócą się potoki jej w smołę, a proch jej w siarkę, a ziemia jej obróci się w smołę gorejącą;

    10Ani w nocy ani we dnie nie zagaśnie, na wieki będzie występował dym jej; od narodu do narodu pustą zostanie; na wieki wieczne nie będzie, ktoby szedł przez nią.

  • 11Począwszy słomę, urodzicie mierzwę; duch wasz was pożre jako ogień.

  • 2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.

  • 14Boże mój! uczyńże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.

  • 69%

    5Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego.

  • 9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

  • Ap 9:17-18
    2 wersety
    69%

    17Widziałem także konie w widzeniu, a ci, którzy siedzieli na nich, mieli pancerze ogniste hijacyntowe i siarczane; a głowy onych koni były jako głowy lwie, a z gęby ich wychodził ogień i dym i siarka.

    18A od tego trojga pobita jest trzecia część ludzi od ognia i od dymu, i od siarki, które wychodziły z gąb ich.

  • 2Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.

  • 33Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

  • 5Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.

  • Na 1:5-6
    2 wersety
    68%

    5Góry drżą przed nim, a pagórki się rozpływają; ziemia gore od oblicza jego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkający na nim.

    6Przed rozgniewaniem jego, któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu jego? Gniew jego się wylewa jako ogień, a skały się padają przed nim.

  • 68%

    2I otworzyła studnię przepaści; i wystąpił dym z onej studni, jakoby dym pieca wielkiego, i zaćmiło się słońce i powietrze od dymu onej studni.

  • 24Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.

  • 3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

  • 2(Jako od gorejącego ognia, ognia roztapiającego, woda wre,) abyś oznajmił imię twoje nieprzyjaciołom twoim, ażeby się od oblicza twego narody zatrwożyły.

  • Hi 41:14-15
    2 wersety
    68%

    14Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.

    15Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.

  • 16I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.

  • 32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

  • 5Mówiąc: Odstąp precz, nie przystępuj do mnie; bom jest świętobliwszy niżeli ty. Cić są dymem w nozdrzach moich, i ogniem pałającym przez cały dzień.

  • 14Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

  • 14Oto są jako plewa; ogień popali ich, nie wybawią ani duszy swej z mocy płomienia; nie zostanie węgla do ogrzania się, ani ognia, coby posiedzieć przy nim.

  • 9Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca.

  • 12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

  • 31I wyleję na cię rozgniewanie moje; ogniem popędliwości mojej na cię dmuchać będę, i podam cię w ręce ludzi zuchwałych i przemyślnych na wytracenie.

  • 10A wodza tych, którzy mię obstąpili, nieprawość warg ich niech ich okryje.

  • 5Panie! nakłoń niebios twoich, a zstąp; dotknij się gór, a zakurzą się.

  • 27Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogień pałający.

  • 18A góra Synaj kurzyła się wszystka, przeto, iż zstąpił na nią Pan w ogniu; i występował dym z niej, jako dym z pieca, i trzęsła się wszystka góra bardzo.