Ksiega Hioba 41:2

Polska Biblia Gdanska

Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 37:29 : 29 Ponieważeś się przeciwko mnie zajuszył, a zapędy twoje przyszły do uszów moich, przetoż założę kolce moje za nozdrza twoje, a wędzidło moje wprawię w gębę twoję, i wrócę cię tą drogą, którąś przyszedł.
  • Ez 29:4-5 : 4 Przetoż włożę wędę w czeluści twoje, i uczynię, że powięzną ryby rzek twoich na łuskach twych, i wywlekę cię z pośrodku rzek twoich i wszystkie ryby rzek twoich, które na łuskach twoich powięzną; 5 I zostawię cię na puszczy, ciebie i wszystkie ryby rzek twoich: polężesz na polu, i nie będziesz zebrany ani zgromadzony; dam cię bestyjom ziemskim i ptastwu niebieskiemu ku pożarciu;
  • 2 Krl 19:28 : 28 Ponieważeś się przeciwko mnie zajuszył, a zapędy twoje przyszły do uszów moich, przetoż założę kolce moje za nozdrza twoje, a wędzidło moje wprawię w gębę twoję, i wrócę cię tą drogą, którąś przyszedł,
  • Iz 27:1 : 1 Dnia onego nawiedzi Pan mieczem swoim srogim, wielkim i mocnym, Lewiatana, węża długiego, i Lewiatana, węża skręconego, a zabije smoka, który jest w morzu.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 1Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?

  • Hi 41:3-8
    6 wersety
    85%

    3Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.

    4Któż odkryje wierzch odzienia jego? z dwoistemi wędzidłami swemi któż przystąpi do niego?

    5Wrota gęby jego któż otworzy? bo strach około zębów jego.

    6Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone.

    7Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.

    8Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się.

  • Hi 40:23-24
    2 wersety
    77%

    23Izali uczyni przymierze z tobą, a przyjmiesz go za sługę wiecznego?

    24Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim? Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców? Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego? Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?

  • 29Ponieważeś się przeciwko mnie zajuszył, a zapędy twoje przyszły do uszów moich, przetoż założę kolce moje za nozdrza twoje, a wędzidło moje wprawię w gębę twoję, i wrócę cię tą drogą, którąś przyszedł.

  • Hi 41:13-16
    4 wersety
    75%

    13W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.

    14Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.

    15Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.

    16Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.

  • 28Ponieważeś się przeciwko mnie zajuszył, a zapędy twoje przyszły do uszów moich, przetoż założę kolce moje za nozdrza twoje, a wędzidło moje wprawię w gębę twoję, i wrócę cię tą drogą, którąś przyszedł,

  • Hi 39:19-20
    2 wersety
    74%

    19Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

    20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

  • 4Przetoż włożę wędę w czeluści twoje, i uczynię, że powięzną ryby rzek twoich na łuskach twych, i wywlekę cię z pośrodku rzek twoich i wszystkie ryby rzek twoich, które na łuskach twoich powięzną;

  • Hi 39:9-11
    3 wersety
    72%

    9Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.

    10On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.

    11Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.

  • 39

  • 1Dnia onego nawiedzi Pan mieczem swoim srogim, wielkim i mocnym, Lewiatana, węża długiego, i Lewiatana, węża skręconego, a zabije smoka, który jest w morzu.

  • 70%

    2Przysiągł panujący Pan przez świętobliwość swoję, iż oto dni idą na was, których nieprzyjaciel weźmie was na haki, a potomki wasze na wędy rybackie, i wyjdziecie przerwami, każda tak jako stoi;

  • 12Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?

  • Ps 74:14-15
    2 wersety
    69%

    14Tyś skruszył głowę Lewiatana, dałeś go za pokarm ludowi na puszczy.

    15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

  • 26Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

  • Hi 41:18-22
    5 wersety
    69%

    18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

    19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

    20Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.

    21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

    22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

  • 9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.

  • 16Izażeś przyszedł aż do źródeł morskich, a po dnie przepaści przechodziłeś się?

  • 10Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.

  • 31Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

  • 31

  • 14Miałżebyś zaniechać ludzi jako ryb morskich, jako płazu, który nie ma pana?

  • Hi 40:17-18
    2 wersety
    67%

    17Okrywają go drzewa cieniste cieniem swoim, a ogarniają go wierzby nad potokami.

    18Oto zatrzymuje strumień, że się nie spieszy; tuszy sobie, iż Jordan wypije gębą swoją.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 15Jemuć pastwę góry przynoszą, a wszystek zwierz polny tam igra.

  • 4Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?

  • 12Mocą swą dzieli morze, a roztropnością swą uśmierza nawałności jego.

  • 2Gdy się tulą w jaskiniach swoich, i czyhają w cieniu jam swoich?

  • 13Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

  • 17I kruszyłem szczęki złośnika, a z zębów jego wydzierałem łup.