Ksiega Hioba 41:13

Polska Biblia Gdanska

W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krl 19:28 : 28 Ponieważeś się przeciwko mnie zajuszył, a zapędy twoje przyszły do uszów moich, przetoż założę kolce moje za nozdrza twoje, a wędzidło moje wprawię w gębę twoję, i wrócę cię tą drogą, którąś przyszedł,
  • Ps 32:9 : 9 Nie bądźcież jako koń, albo jako muł, którzy rozumu nie mają, których gęby uzdą i wędzidłem kiełznać musisz, aby się na cię nie porywały.
  • Jk 3:3 : 3 Oto koniom wędzidła w gęby wprawujemy, aby nam powolne były i wszystkiem ciałem ich kierujemy.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 41:14-15
    2 wersety
    83%

    14Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.

    15Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.

  • Hi 41:10-12
    3 wersety
    78%

    10Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.

    11Z nozdrzy jego wychodzi dym, jako z garnca wrzącego, albo kotła.

    12Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi.

  • Hi 41:1-3
    3 wersety
    74%

    1Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?

    2Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.

    3Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.

  • Hi 39:19-21
    3 wersety
    73%

    19Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.

    20Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.

    21Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.

  • 7Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.

  • 31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?

  • 3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.

  • 14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?

  • 12Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

  • 19Azali go kto przed oczyma jego ułapi? albo powrozy przeciągnie przez nozdrze jego?

  • 13Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

  • Hi 14:3-4
    2 wersety
    68%

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

    4Któż pokaże czystego z nieczystego? Ani jeden;

  • Hi 40:9-10
    2 wersety
    68%

    9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.

    10Oto teraz słoń, któregom uczynił jako i ciebie, trawę je jako wół.

  • Hi 38:2-3
    2 wersety
    68%

    2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?

    3Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.

  • 10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • 29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • 13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

  • Hi 9:3-4
    2 wersety
    68%

    3Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

    4Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

  • 4Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

  • 33

  • 24Izali z nim będziesz igrał jako z ptaszkiem, a uwiążesz go dziatkom twoim? Sprawiże sobie nad nim towarzystwo ucztę, a podzielą go między kupców? Izali zawadzisz hakami za skórę jego, a widelcami rybackiemi za głowę jego? Połóż tylko nań rękę twą, ślubujęć, że nie wspomnisz więcej na bitwę. Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy nań człowiek nie upada?

  • 11Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?

  • Hi 13:19-20
    2 wersety
    67%

    19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

    20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.

  • 23Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?

  • Hi 41:21-22
    2 wersety
    67%

    21Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

    22Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

  • 37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

  • 2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;

  • 9Nie bądźcież jako koń, albo jako muł, którzy rozumu nie mają, których gęby uzdą i wędzidłem kiełznać musisz, aby się na cię nie porywały.

  • Hi 39:10-11
    2 wersety
    67%

    10On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.

    11Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.

  • 1Mądrość człowieka oświeca oblicze jego, a hardość twarzy jego odmienia.

  • Hi 41:18-19
    2 wersety
    67%

    18Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

    19Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

  • 7Izali tajemnice Boże wybadasz? albo doskonałości Wszechmocnego dościgniesz?

  • 29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

  • 9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • 7Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich.