Ksiega Hioba 40:2

Polska Biblia Gdanska

Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 33:13 : 13 Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
  • Hi 9:3 : 3 Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.
  • Iz 45:9-9 : 9 Biada temu, który się spiera z stworzycielem swoim, będąc skorupą, jako inne skorupy gliniane. Izali glina rzecze garncarzowi swemu: Cóż czynisz? Robota twoja zaprawdę nikczemna jest. 10 Biada temu, który mówi ojcu: Cóż płodzisz? a niewieście: Cóż porodzisz? 11 Tak mówi Pan, Święty Izraelski, i Twórca jego: O przyszłe rzeczy pytajcie mię, a synów moich, i sprawę rąk moich poruczajcie mi.
  • Iz 50:8 : 8 Bliskoć jest ten, który mię usprawiedliwia. Któż się sprzeczać będzie ze mną? Stańmy społem; kto ma prawo ze mną, niech przystąpi ku mnie.
  • Ez 18:2 : 2 Cóż wam po tem, iż używacie tej przypowieści o ziemi Izraelskiej mówiąc: Ojcowie jedli jagodę cierpką, a synów zęby drętwieją.
  • Mt 20:11 : 11 A wziąwszy, szemrali przeciwko gospodarzowi,
  • Rz 9:19-23 : 19 Ale mi rzeczesz: Przeczże się jeszcze uskarża? bo któż się sprzeciwił woli jego? 20 I owszem, o człowiecze! któżeś ty jest, który spór wiedziesz z Bogiem? Izali lepianka rzecze lepiarzowi: Przeczżeś mię tak uczynił? 21 Izali nie ma mocy garncarz nad gliną, żeby z tejże gliny uczynił jedno naczynie ku uczciwości, a drugie ku zelżywości? 22 A jeźliż Bóg chcąc okazać gniew i znajomą uczynić możność swoję, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu na zginienie zgotowane, 23 A iżby znajome uczynił bogactwo chwały swojej nad naczyniem miłosierdzia, które zgotował ku chwale;
  • Rz 11:34-36 : 34 Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego? 35 Albo kto mu co pierwej dał, a będzie mu zasię oddano? 36 Albowiem z niego i przez niego i w nim są wszystkie rzeczy; jemu niech będzie chwała na wieki. Amen.
  • 1 Kor 2:16 : 16 Albowiem któż poznał zmysł Pański? Któż go będzie uczył? Ale my zmysł Chrystusowy mamy.
  • 1 Kor 10:22 : 22 I mamyż drażnić Pana? Izaliśmy mocniejsi niżeli on?
  • Hi 9:17-18 : 17 Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny; 18 Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.
  • Hi 9:32-35 : 32 Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo. 33 Bo nie masz między nami rozjemcy, któryby mógł rozwieść sprawę naszę. 34 Niech tylko zdejmie zemnie rózgę swoję, a strach jego niech mię nie straszy; 35 Tedy będę mówił, a nie będę się go bał; bom ja nie jest taki sam u siebie.
  • Hi 10:3-7 : 3 Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz? 4 Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz? 5 Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie? 6 Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się? 7 Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.
  • Hi 10:14-17 : 14 Jeźli zgrzeszę, wnet tego postrzeżesz, a dla nieprawości mojej nie przepuścisz mi. 15 Jeźlim bezbożny, biada mi! a choćbym też był sprawiedliwym, nie podniosę głowy mojej, będąc nasycony pohańbieniem,i widząc utrapienie moje, 16 Którego przybywa; bo jako lew srogi gonisz mię, a coraz dziwniej się przeciwko mnie stawiasz. 17 Odnawiasz świadków twoich przeciwko mnie, a rozmnażasz rozgniewanie twoje na mię; wojska jedne po drugich są przeciwko mnie.
  • Hi 13:21-27 : 21 Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży. 22 Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz. 23 Wieleż jest nieprawości i grzechów moich? przestępstwo moje, grzech mój pokaż mi. 24 Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela? 25 Izali skruszysz liść chwiejący się? a źdźbło suche gonić będziesz? 26 Albowiem piszesz przeciwko mnie gorzkości, a przywłaszczasz mi nieprawość młodości mojej; 27 I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.
  • Hi 14:16-17 : 16 Aczkolwiekeś teraz kroki moje obliczył, ani odwłóczysz karania za grzech mój. 17 Zapięczętowane jest w wiązance przestępstwo moje, a zgromadzasz nieprawości moje.
  • Hi 16:11-21 : 11 Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię. 12 Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel. 13 Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję. 14 Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym. 15 Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję. 16 Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci. 17 Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,) 18 O ziemio! nie zakrywajże krwi mojej, a niech nie ma miejsca wołanie moje! 19 Otoć i teraz w niebie jest świadek mój, jest świadek mój na wysokości. 20 O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje. 21 Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!
  • Hi 19:6-9 : 6 Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię. 7 Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu. 8 Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył. 9 Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej. 10 Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję. 11 Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.
  • Hi 27:2 : 2 Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:
  • Hi 30:21 : 21 Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.
  • Koh 6:10 : 10 Czemkolwiek kto jest, już tak nazwano imię jego; i wiadomo było, że człowiekiem być miał, i że się nie może sądzić z mocniejszym nad się.
  • Iz 40:14 : 14 Z kim wszedł w radę, żeby mu rozumu przydał, a nauczył go ścieżek sądu? Kto go nauczył umiejętności, a drogę wszelakiej roztropności ukazał mu?
  • Hi 3:11-12 : 11 Przeczżem w żywocie nie umarł, albo, gdym z żywota wyszedł, czemum nie zginął? 12 Przeczże mię piastowano na kolanach? a przeczżem ssał piersi?
  • Hi 3:20 : 20 Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?
  • Hi 3:23 : 23 Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?
  • Hi 7:12 : 12 Izażem ja jest morze, albo wieloryb, zasię mię osadził strażą?
  • Hi 7:19-21 : 19 Pokądże się nie odwrócisz odemnie? a nie zaniechasz mię, ażbym przełknął ślinę moję? 20 Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem? 21 Przecz nie odejmiesz przestępstwa mego, i nie przepuścisz nieprawości mojej? Bo się teraz w prochu położę, a choćbyś mię szukał rano, nie będzie mię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 1Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

  • Hi 40:3-9
    7 wersety
    84%

    3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?

    4Izali masz ramię jako Bóg? a głosem zagrzmisz jako on?

    5Ozdóbże się teraz zacnością i dostojnością, a w chwałę i w ochędóstwo oblecz się.

    6Rozpostrzyj popędliwość gniewu twego, a patrz na każdego pysznego, i poniż go.

    7Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich.

    8Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.

    9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.

  • Hi 9:3-4
    2 wersety
    79%

    3Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

    4Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

  • 1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:

  • 1A Ijob odpowiadając rzekł:

  • Hi 33:12-13
    2 wersety
    77%

    12Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.

    13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?

  • 1A odpowiadając Ijob rzekł:

  • Hi 38:1-3
    3 wersety
    77%

    1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

    2Któż to jest, co zaciemnia radę Bożą mowami nieroztropnemi?

    3Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.

  • 1A odpowiadając Ijob rzekł:

  • 4Aza cię będzie karał bojąc się ciebie? albo z tobą pójdzie do sądu?

  • 14Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?

  • 1A odpowiadając Ijob rzekł:

  • 22Izali Boga kto nauczy umiejętności, gdyż on wysokich sądzi?

  • 1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:

  • 2Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?

  • 75%

    1I odpowiedział Ijob, a rzekł:

  • 75%

    1I odpowiedział Ijob, a rzekł:

  • 8Czy się na osobę jego oglądać będziecie? Czy się o Boga będziecie spierać?

  • 1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:

  • 32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.

  • 19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?

  • 3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.

  • 5Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.

  • 6Izaż się w wielkości siły swojej będzie spierał ze mną? Nie; i owszem sam mi doda siły.

  • 14(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

  • 22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.

  • Hi 36:22-23
    2 wersety
    72%

    22Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?

    23Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?

  • 20I owszem, o człowiecze! któżeś ty jest, który spór wiedziesz z Bogiem? Izali lepianka rzecze lepiarzowi: Przeczżeś mię tak uczynił?

  • 14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.

  • 5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,

  • 1Nadto mówił Elihu, i rzekł:

  • 32Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.

  • 7A gdy odmówił Pan te słowa do Ijoba, rzekł Pan do Elifasa Tamańczyka: Rozpalił się gniew mój przeciw tobie, i przeciw dwom przyjaciołom twoim, żeście o mnie nie mówili tak przystojnie, jako Ijob, sługa mój.

  • 3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?

  • 8Bliskoć jest ten, który mię usprawiedliwia. Któż się sprzeczać będzie ze mną? Stańmy społem; kto ma prawo ze mną, niech przystąpi ku mnie.

  • 10Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?

  • 1Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

  • 17Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

  • 31Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?