Ksiega Hioba 33:5
Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
Możeszli, odpowiedz mi; sporządź się, a stań przeciwko mnie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
32Wszakże maszli co mówić, a odpowiedzże mi; mów, bobym cię rad usprawiedliwił.
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
3Przepasz teraz jako mąż biodra swoje, a będę cię pytał, a ty mi daj sprawę.
4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.
6Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
4Przełożyłbym przed nim sprawę moję, a usta moje napełniłbym dowodami.
5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.
4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,
19Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?
7Spojrzyjże na każdego hardego a skróć go, a zetrzyj niepobożnych na miejscu ich.
8Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.
9Tedyć i Ja przyznam, że cię może zachować prawica twoja.
14(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
2Przepasz teraz jako mąż biodra swe: będę cię pytał, a ty mi daj sprawę;
3Izali wniwecz obrócisz sąd mój? a obwinisz mię, abyś się sam usprawiedliwił?
32Albowiem on nie jest człowiekiem jako ja, abym mu śmiał odpowiedzieć, albo żebym z nim miał iść w prawo.
16Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
12Otości na to tak odpowiadam: W tem nie jesteś sprawiedliwy; bo większy jest Bóg, niż człowiek.
13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
5Jeźli się ty wczas nawrócisz do Boga, a będziesz się modlił Wszechmocnemu;
6Jeźli będziesz czystym i szczerym; tedyć pewnie ocuci dla ciebie, i spokojne uczyni mieszkanie sprawiedliwości twojej.
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
4Ale ja tobie dowodnie odpowiem, i towarzyszom twoim z tobą.
35Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.
5Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:
3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?
14Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?
15Zawołasz, a ja tobie odpowiem; a spraw rąk twoich pożądasz.
3Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
7Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?
14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
1Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
8Bliskoć jest ten, który mię usprawiedliwia. Któż się sprzeczać będzie ze mną? Stańmy społem; kto ma prawo ze mną, niech przystąpi ku mnie.
1Zawołajże tedy, jeźli kto jest, coćby odpowiedział? a do któregoż się z świętych obrócisz?
4Komużeś powiedział te słowa? Czyjże duch wyszedł od ciebie?
10Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.
1A Ijob odpowiadając rzekł:
7Tamby się człowiek szczery rozprawił z nim, i byłbym wolnym wiecznie od sędziego mego.