Ksiega Hioba 34:16
Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Nadto mówił Elihu, i rzekł:
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.
14Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:
15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.
8Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
16Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
4Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
13Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?
21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
15Słuchajcież, a pojmujcie uszyma, nie podnoście się; boć Pan mówi.
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
16Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra.
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
9Tedy wyrozumiesz sprawiedliwość, i sąd, i prawość, i wszelką ścieszkę dobrą.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;