Ksiega Przyslów 22:17
Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
13Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
25Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
34Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.
9Kto odwraca ucho swe, aby nie słuchał zakonu, i modlitwa jego jest obrzydliwością.
12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.