Ksiega Przyslów 19:27
Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
26Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
17Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
22Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
7Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.
18Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:
13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
17Ponieważ masz w nienawiści karność, i zarzuciłeś słowa moje za się.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
10Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
32Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.