Ksiega Przyslów 15:32
Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.
1Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
33Bojaźń Pańska jest ćwiczenie się w mądrości, a sławę uprzedza poniżenie.
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
12Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
7Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
8Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
9Uczyń to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
16Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
13Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
25Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
30Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
12Głupi gardzi bliźnim swym; ale mąż roztropny milczy.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
19Sługa nie bywa słowami naprawiony; bo choć rozumie, jednak nie odpowiada.
9Kto odwraca ucho swe, aby nie słuchał zakonu, i modlitwa jego jest obrzydliwością.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
13Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
2Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
8Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.