Ksiega Przyslów 5:1
Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
15Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
8A tak teraz synu mój, usłuchaj głosu mego w tem, co ja rozkazuję tobie.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
1Przedniejszemu śpiewakowi na Nechylot psalm Dawidowy.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
33A jeźli niemasz, słuchajże mię, a nauczę cię mądrości.
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
4Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.