Ksiega Przyslów 6:20
Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
9Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
22Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,
22Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
2Strzeż przykazań moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.
1Dziatki! bądźcie posłuszne rodzicom waszym w Panu; boć to jest sprawiedliwa.
2Czcij ojca twego i matkę (toć jest pierwsze przykazanie z obietnicą).
3Aby ci się dobrze działo i abyś długo żył na ziemi.
4A wy ojcowie! nie pobudzajcie do gniewu dziatek waszych, ale je wychowujcie w karności i w napominaniu Pańskiem.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
3Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej,
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
26Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
16Czcij ojca twego i matkę twoję, jakoć przykazał Pan, Bóg twój, aby przedłużone były dni twoje, i żebyć się dobrze działo na ziemi, którą Pan, Bóg twój, da tobie.
12Czcij ojca twego i matkę twoję, aby przedłużone były dni twoje na ziemi, którą Pan Bóg twój da tobie.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
18Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:
8A tak teraz synu mój, usłuchaj głosu mego w tem, co ja rozkazuję tobie.
20A gdyby cię napotem spytał syn twój, mówiąc: Cóż to za świadectwa, i ustawy, i sądy, które wam przykazał Pan, Bóg nasz?
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
19Czcij ojca twego i matkę, i miłować będziesz bliźniego swego, jako siebie samego.
11Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swojej nie błogosławi.
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
20Kto złorzeczy ojcu swemu albo matce swojej, zgaśnie pochodnia jego w gęstych ciemnościach.
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
4Albowiem Bóg przykazał, mówiąc: Czcij ojca twego i matkę; i kto by złorzeczył ojcu albo matce, śmiercią niechaj umrze.
16Przeklęty, kto lekceważy ojca swego, i matkę swoję; i rzecze wszystek lud Amen.
2Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
7I będziesz je często przypominał synom twoim, i rozmawiał o nich siedząc w domu twym, i będąc w drodze, i kładąc się i wstawając.
17Przestrzegać będziecie z pilnością przykazań Pana, Boga waszego, i świadectw jego i ustaw jego, któreć przykazał.
2Żebyś się bał Pana, Boga twego, przestrzegając wszystkich ustaw jego i przykazań jego, które ja przykazuję tobie, ty i syn twój, i syn syna twego, po wszystkie dni żywota swego, aby się przedłużyły dni twoje.
19Świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rosterki między braćmi.
18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.