Ksiega Przyslów 2:1
Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
2Strzeż przykazań moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;
4Jeźli jej szukać będziesz jako srebra, a jako skarbów skrytych pilnie szukać będziesz:
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
2Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
9Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
10Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
22Przyjmij, proszę, z ust jego zakon, a złóż wyroki jego w sercu twojem.
2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;
3Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
18Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
8A tak teraz synu mój, usłuchaj głosu mego w tem, co ja rozkazuję tobie.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie:
11Tedy cię ostrożność strzedz będzie, a opatrzność zachowa cię.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
15Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
10I rzekł do mnie: Synu człowieczy! wszystkie słowa moje, które mówić będę do ciebie, przyjmij do serca twego, a słuchaj uszyma twemi.
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.