Ksiega Przyslów 4:10
Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
21Niech nie odchodzą od oczów twoich, zachowaj je w pośród serca twego.
1Synu mój! jeźli przyjmiesz słowa moje, a przykazanie moje zachowasz u siebie;
2Nadstawiszli mądrości ucha twego, i nakłoniszli serca twego do roztropności;
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
1Synu mój! nie zapominaj zakonu mego, a przykazań moich niech strzeże serce twoje.
2Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.
4On mię uczył, powiadając mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoje, strzeż przytkazań moich, a będziesz żył.
5Nabywaj mądrości, nabywaj roztropności; nie zapominaj, ani się uchylaj od powieści ust moich.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.
9Przyda głowie twojej wdzięczności, koroną ozdoby obdarzy cię.
1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;
2Albowiem wam naukę dobrą daję; zakonu mego nie opuszczajcie.
11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
9Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łańcuchem kosztownym szyi twojej.
11Drogi mądrości nauczam cię; po ścieszkach prostych wiodę cię;
1Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
33Słuchajcie ćwiczenia, nabądźcie rozumu, a nie cofajcie się.
26Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
13Przyjmij őwiczenie, nie puszczaj się go, strzeż go; albowiem ono jest żywotem twoim.
10Przyjmijcież ćwiczenie moje, a nie srebro, a umiejętność raczej, niż złoto wyborne.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
16Przedłużenie dni w prawicy jej, a w lewicy jej bogactwa i zacność.
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
21Synu mój! niech to nie odstępuje od oczów twych: strzeż prawdziwej mądrości i roztropności;
22I będą żywotem duszy twojej, a ozdobą szyi twojej.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
17Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
31Ucho, które słucha karności żywota, w pośrodku mądrych mieszkać będzie.
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
3Aby ci się dobrze działo i abyś długo żył na ziemi.
8A tak teraz synu mój, usłuchaj głosu mego w tem, co ja rozkazuję tobie.
22Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.
12Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę.
10Gdy wnijdzie mądrośu w serce twoje, a umiejętność duszy twojej wdzięczna będzie: