Ksiega Psalmów 34:12
Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę.
Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Albowiem kto chce żywot miłować i oglądać dni dobre, niech pohamuje języka swego od złego, a usta jego niech nie mówią zdrady;
11Niech się odwróci od złego, a czyni dobre; niech szuka pokoju i ściga go.
13Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?
14Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady.
22Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
2Boć długości dni i lat żywota, i pokoju przyczynią.
11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?
12Albowiem któż wie, co jest dobrego człowiekowi w tym żywocie po wszystkie dni żywota marności jego, które jako cień pomijają? Albo kto oznajmi człowiekowi, co po nim będzie pod słońcem?
12Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.
8A wszakże, choćby przez wiele lat żyw był człowiek, a przez te wszystkie weseliłby się, tedy przywiódłszy sobie na pamięć dni ciemności, jako ich wiele będzie, cokolwiek przeszło, uzna być marnością.
9Przetoż wesel się, młodzieńcze! w młodości twojej, a niech używa dobrej myśli serce twoje za dni młodości twojej, a chodź drogami serca twego, i według zdania oczu twoich; ale wiedz, że cię dla tego wszystkiego Bóg na sąd przywiedzie.
21Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje żywot, sprawiedliwość i sławę.
12Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.
3Aby ci się dobrze działo i abyś długo żył na ziemi.
11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
10Słuchaj, synu mój! a przyjmij powieści moje, a rozmnożąć lata żywota.
34Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich.
35Bo kto mię znajduje, znajduje żywot, a otrzymuje łaskę od Pana.
9(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)
1Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.
11Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.
48Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?
17Nie bądź nader niepobożnym, ani nazbyt głupim; przeczżebyś miał umrzeć przed czasem swoim?
18Dobra jest, abyś się owego trzymał, a tego się nie puszczał; kto się boi Boga, uchodzi tego wszystkiego.
20
21Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
12A chociaż grzesznik sto kroć źle czyni, i odwłacza mu się, wszakże ja wiem, że dobrze będzie bojącym się Boga, którzy się boją oblicza jego.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
27Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.
4Oto takci będzie ubłogosławiony mąż, który się boi Pana.
12Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
12Stąd wiem, że nic lepszego nie mają, jedno aby się weselili, a czynili dobrze za żywota swego.
5Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?
3Jeźli kto spłodził sto synów, a żyłby wiele lat, i przedłużyłyby się dni lat jego, a jeźliby dusza jego nie była nasycona dobrem, a nie miałby ani pogrzebu: powiadam, że lepszy jest martwy płód, niżeli on.
1Pamiętaj tedy na stworzyciela swego we dni młodości twojej, pierwej niżeli nastaną złe dni, i nadejdą lata, o których rzeczesz: Nie podobają mi się.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa nauczająca.
6Albowiemeś ty, Boże! wysłuchał żądości moje; tyś dał dziedzictwo tym, którzy się boją imienia twego.
20Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.
15Tom wszystko widział za dni marności mojej: Bywa sprawiedliwy, który ginie z sprawiedliwością swoją; także bywa niezbożnik, który długo żyje we złości swojej.
14A będzieszli chodził drogami mojemi, strzegąc wyroków moich, i rozkazania mego, jako chodził Dawid, ojciec twój, tedy przedłużę dni twoje.
27Odstąp od złego a czyń dobrze, a będziesz mieszkał na wieki.
32Słuchajcież mię tedy teraz, synowie! albowiem błogosławieni, którzy strzegą dróg moich.
14Gdy umrze człowiek, izali żyć będzie? Po wszystkie dni wymierzonego czasu mego będę oczekiwał przyszłej odmiany mojej.
6A choćby też żył przez dwa tysiące lat, a dobregoby nie użył, azaż do jednego miejsca wszyscy nie idą?
2Dobry odniesie łaskę od Pana; ale męża który złe myśli, Bóg potępi.
22Albowiem żywotem są tym, którzy je znajdują, a wszystkiemu ciału ich lekarstwem.
27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.