Ksiega Przyslów 13:12
Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.
8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:
23Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
25Frasunek w sercu człowieczem poniża je; ale powieść dobra uwesela je.
28Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
13Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
4Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
19Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.
14Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
18Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.
13Serce wesołe uwesela twarz; ale dla żałości serca duch strapiony bywa.
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
30Serce zdrowe jest żywotem ciała; ale zazdrość jest zgniłością w kościach.
25Leniwego żądość zabija; bo ręce jego robić nie chcą.
12Niepobożny pragnie obrony przeciw nieszczęściu; ale korzeń sprawiedliwych daje ją.
12Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują.
3Przeto, że jeszcze do pewnego czasu odłożone jest widzenie, które wypowie na skończeniu jego, a nie skłamie; a jeźliby na chwilę odwłaczał, oczekuj nań; boć zapewne przyjdzie, a nie omieszka.
12Winna macica uschła, a figowe drzewo uwiędło; drzewo granatowe i palma, i jabłoń, i wszystkie drzewa polne poschły, i wesele zginęło od synów ludzkich.
30Owoc sprawiedliwego jest drzewo żywota; a kto naucza ludzi, mądry jest.
21Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;
11Bo iż nie zaraz wychodzi dekret na złe sprawy, przetoż na tem jest wszystko serce synów ludzkich, aby czynili złe rzeczy.
5Myśli pracowitego pewne dostatki przynoszą; ale każdego skwapliwego przynoszą pewną nędzę.
12Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę.
10Widząc to niepobożny, będzie się gniewał, i zębami swemi zgrzytał, i schnąć będzie; żądość niepobożnych zginie.
15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
7Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.
22Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
24Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.
5Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.
4Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,
16Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.
18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.
13Także i w śmiechu boleje serce, a koniec wesela bywa smutek.
5Nawet i wysokiego miejsca bać się będą, i będą się lękać na drodze, gdy zakwitnie migdałowe drzewo, także i szarańcza będzie mu ciężka, i żądza go ominie; bo człowiek idzie do domu wiecznego, a płaczący po ulicach chodzić będą,
7Błogosławiony mąż, który ufa w Panu, a Pan jest nadzieją jego.
8Bo będzie jako drzewo wszczepione nad wodami, a nad strumieniem zapuszczające korzenie swoje, które nie czuje, gdy przychodzi gorącość, ale liść jego zostaje zielony, a roku suchego nie frasuje się, i nie przestaje przynosić owocu.
4Zdrowy język jest drzewo żywota; ale przewrotność z niego jest jako zdruzgotanie od wiatru.
16Lepsza jest trocha w bojaźni Pańskiej , niżeli skarb wielki z kłopotem.
14Z owocu ust każdy będzie nasycony dobrem, a nagrodę spraw rąk jego Bóg mu odda.
9Lepiej jest co oczyma widzieć, niżeli tego żądać; aleć i to marność i utrapienie ducha.
23Weseli się człowiek z odpowiedzi ust swoich: bo słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre!
25Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy.
26Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.
12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.
21Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą.
30Światłość oczów uwesela serce, a wieść dobra tuczy kości.
81Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
21Kto naśladuje sprawiedliwości i miłosierdzia, znajduje żywot, sprawiedliwość i sławę.