Ksiega Przyslów 23:18
Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.
Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
27Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.
28Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
17Niech nie zajrzy serce twoje grzesznikom; ale raczej chodż w bojańni Pańskiej na każdy dzień;
17Jest mówię nadzieja, że się potem nawrócą, mówi Pan, synowie twoi do krainy swojej.
18Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
34Oczekuj Pana, i strzeż drogi jego, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; a oglądasz, gdy niepobożni, wytraceni będą.
19Słuchaj, synu mój! a bądź mądry, i nawiedź na drogę serce twoje.
37Spojrzyj na niewinnego, a przypatrz się szczeremu, że ostatnie rzeczy takiego człowieka są spokojne.
38Lecz przestępcy pospołu poginą, a niezbożnicy na ostatek wykorzenieni będą.
21Dziedzictwu prędko z początku nabytemu naostatek błogosławić nie będą.
22Nie mów: Oddam złem. Oczekuj na Pana, a wybawi cię.
12Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.
23Żądza sprawiedliwych jest zawżdy ku dobremu; ale oczekiwanie niepobożnych, popędliwość.
6Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?
3Przeto, że jeszcze do pewnego czasu odłożone jest widzenie, które wypowie na skończeniu jego, a nie skłamie; a jeźliby na chwilę odwłaczał, oczekuj nań; boć zapewne przyjdzie, a nie omieszka.
7Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
9Albowiem złośnicy będą wykorzenieni: lecz którzy oczekują Pana, ci odziedziczą ziemię.
10Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
18I będziesz ufał, mając nadzieję, a jako w okopach bezpiecznie spać będziesz.
7Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.
13Ale ty idź do miejsca twego, a odpoczniesz, i zostaniesz w losie twoim aż do skończenia dni.
13Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.
14Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.
18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
19Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;
20Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.
18Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.
18Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;
20Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.
18Zna Pan dni doskonałych; przetoż dziedzictwo ich na wieki zostanie.
11A żądamy, aby każdy z was toż staranie pokazywał ku nabyciu zupełnej nadziei aż do końca.
31Bo Pan na wieki nie odrzuca;
12A chociaż grzesznik sto kroć źle czyni, i odwłacza mu się, wszakże ja wiem, że dobrze będzie bojącym się Boga, którzy się boją oblicza jego.
13Ale niezbożnemu nie dobrze będzie, ani się przedłużą dni jego, owszem pomija jako cień, przeto, iż się nie boi oblicza Bożego.
7A choć początek twój mały będzie, jednak ostatek twój bardzo się rozmnoży.
12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.
16Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.
23Tedy będziesz chodził bezpiecznie droga twoją, a noga twoja nie potknie się.
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.
26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.
18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.