Ksiega Hioba 8:13

Polska Biblia Gdanska

Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 9:17 : 17 Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.
  • Hi 11:20 : 20 Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.
  • Hi 13:16 : 16 Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;
  • Hi 15:34 : 34 Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.
  • Prz 10:28 : 28 Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.
  • Hi 20:5 : 5 Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?
  • Hi 27:8-9 : 8 Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego. 9 Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie? 10 Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?
  • Hi 36:13 : 13 Bo ludzie obłudnego serca obalają na się gniew, a nie wołają, kiedy ich wiąże.
  • Ps 10:4 : 4 Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuje, nie pyta się o Boga; wszystka myśl jego, że niemasz Boga.
  • Ps 50:22 : 22 Zrozumiejcież to wżdy teraz, którzy zapominacie Boga, bym was snać nie porwał, a nie będzie ktoby was wyrwał.
  • Prz 12:7 : 7 Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje.
  • Iz 33:14 : 14 Zlękli się na Syonie grzesznicy, strach zdjął obłudników mówiących: Któż z nas ostać się może przed ogniem pożerającym? Któż z nas ostać się może przed płomieniem wiecznym?
  • Iz 51:13 : 13 Że zapominasz na Pana stworzyciela swego, który rozciągnął niebiosa, i założył ziemię? a że się lękasz ustawicznie każdego dnia popędliwości trapiącego, gdy się gotuje, aby zatracał? Ale gdzież jest ta popędliwość trapiącego?
  • Lm 3:18 : 18 I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
  • Mt 24:51 : 51 I odłączy go, a część jego położy z obłudnikami; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
  • Lk 12:1-2 : 1 Między tem, gdy się zgromadziło wiele tysięcy ludu, tak iż jedni po drugich deptali, począł mówić do uczniów swoich. Naprzód strzeżcie się kwasu Faryzejskiego, który jest obłuda. 2 Boć nie jest nic skrytego, co by objawione być nie miało, ani tajemnego czego by się dowiedzieć nie miano.
  • Hi 18:14 : 14 Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.
  • Pwt 6:12 : 12 Strzeżże się, abyś nie zapomniał Pana, który cię wywiódł z ziemi Egipskiej, z domu niewoli.
  • Pwt 8:11 : 11 Strzeżże się, byś snać nie zapomniał Pana, Boga twego, a nie zaniedbał przykazań jego, i sądów jego, i ustaw jego, które ja dziś rozkazuję tobie;
  • Pwt 8:14 : 14 Nie podniosło się serce twoje, i zapomniałbyś Pana, Boga twego, który cię wywiódł z ziemi Egipskiej z domu niewoli;
  • Pwt 8:19 : 19 Ale jeźliż cale zapomnisz Pana, Boga twego, a pójdziesz za bogami obcymi, i będziesz im służył, i kłaniał się im, oświadczam się przeciwko wam dziś, że koniecznie zginiecie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 27:8-9
    2 wersety
    83%

    8Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

    9Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?

  • Hi 8:14-15
    2 wersety
    82%

    14Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.

    15Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 7Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.

  • Prz 10:28-29
    2 wersety
    73%

    28Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.

    29Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.

  • 20Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.

  • 16Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;

  • 18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

  • 5Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

  • 15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • Ps 9:17-18
    2 wersety
    71%

    17Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.

    18Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.

  • 8Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

  • Hi 18:16-17
    2 wersety
    70%

    16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 32Dla złości swojej wygnany bywa niepobożny; ale sprawiedliwy nadzieję ma i przy śmierci swojej.

  • 18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

  • 69%

    6Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

  • Jr 17:6-7
    2 wersety
    69%

    6Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka.

    7Błogosławiony mąż, który ufa w Panu, a Pan jest nadzieją jego.

  • 30Aby dalej nie panował człowiek obłudny na upadek ludzki.

  • 69%

    6Albowiem zna Pan drogę sprawiedliwych; ale droga niepobożnych zginie.

  • 13Ale niezbożnemu nie dobrze będzie, ani się przedłużą dni jego, owszem pomija jako cień, przeto, iż się nie boi oblicza Bożego.

  • 34Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogień pożre przybytki pobudowane za dary.

  • 11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 14Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.

  • Hi 14:7-8
    2 wersety
    69%

    7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

    8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

  • 7Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

  • 14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

  • 10Tedym widział niezbożnych pogrzebionych, że się zaś nawrócili; ale którzy z miejsca świętego odeszli, przyszli w zapamiętanie w onem mieście, w którem dobrze czynili. I toć jest marność.

  • 31Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

  • 18Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.

  • 68%

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

  • 20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • 2Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną.

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 5Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 17Dlatego z młodzieńców jego Pan się nie ucieszy, a nad sierotami jego, i nad wdowami jego nie zmiłuje się; albowiem wszyscy są obłudni i złośliwi, a każde usta mówią sprosność. A wszakże w tem wszystkiem nie odwróci się zapalczywość jego; ale jeszcze ręka jego będzie wyciągniona.

  • 7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

  • 21Takoweć są mieszkania niezbożnego, i do tego przychodzi temu, który nie zna Boga.

  • 19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.