Ksiega Hioba 8:14

Polska Biblia Gdanska

Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 59:5-6 : 5 Jaja bazyliszkowe wylęgli, a płótna pajęczego natkali. Ktoby jadł jaja ich, umrze, a jeźli je stłucze, wynijdzie jaszczórka. 6 Płótna ich nie godzą się na szatę, ani się przyodzieją robotami swemi. Uczynki ich są uczynki nieprawości, a sprawa łupiestwa jest w rękach ich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 8:12-13
    2 wersety
    82%

    12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

    13Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie.

  • 15Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.

  • 14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

  • 15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • 9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • 8Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

  • 20Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.

  • 72%

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

  • 7Gdy umiera człowiek niepobożny, ginie nadzieja jego, a oczekiwanie mocarzy niszczeje.

  • Hi 18:6-10
    5 wersety
    71%

    6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

    7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.

    8Bo zawiodą w sieci nogi jego, i w uwikłaniu chodzić będzie.

    9Uchwyci go sidło za piętę jego, i przemoże go łupieżca.

    10Skryty jest w ziemi powróz jego, a samołówka jego na ścieszce.

  • 28Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.

  • Jr 17:5-7
    3 wersety
    70%

    5Tak mówi Pan:Przeklęty mąż, który ufa w człowieku, i który pokłada ciało ramieniem swojem, a od Pana odstępuje serce jego.

    6Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka.

    7Błogosławiony mąż, który ufa w Panu, a Pan jest nadzieją jego.

  • 18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

  • 19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

  • 31Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

  • 16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

  • Iz 59:5-6
    2 wersety
    70%

    5Jaja bazyliszkowe wylęgli, a płótna pajęczego natkali. Ktoby jadł jaja ich, umrze, a jeźli je stłucze, wynijdzie jaszczórka.

    6Płótna ich nie godzą się na szatę, ani się przyodzieją robotami swemi. Uczynki ich są uczynki nieprawości, a sprawa łupiestwa jest w rękach ich.

  • 70%

    6Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

  • 7Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

  • 18Bo iż jest zapłata, przeto nadzieja twoja nie będzie wykorzeniona.

  • 28Pająk rękoma robi, a bywa w pałacach królewskich.

  • 10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

  • 7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

  • 7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

  • 5Błogosławiony, którego Bóg Jakóbowy jest pomocnikiem, którego nadzieja jest w Panu, Bogu jego;

  • 8Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.

  • 17Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

  • 28Kto ufa w bogactwach swych, ten upadnie; ale sprawiedliwi jako latorośl zielenieć się będą.

  • 10A przetoż ogarnęły cię sidła, a trwoży cię strach nagły.

  • 23Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.

  • 26Albowiem Pan będzie ufaniem twojem, a nogi twojej będzie strzegł od samołówki.

  • 67%

    8Oto wy pokładacie nadzieję swoję w słowach kłamliwych, które nie pomogą.

  • Hi 14:18-19
    2 wersety
    67%

    18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 25Strach człowieczy stawia sobie sidło; ale kto ma nadzieję w Panu, wywyższony będzie.

  • 15Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.

  • 18Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.

  • 15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

  • 5Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.

  • 19Ufność w człowieku przewrotnym jest w dzień ucisku jako ząb wyłamany i noga wywiniona.

  • 18Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.