Ksiega Hioba 18:16

Polska Biblia Gdanska

Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Oz 9:16 : 16 Efraim porażony będzie, korzeń ich uschnie, owocu nie przyniosą; a choćby też spłodzili, tedy wybiję najmilsze dziatki żywota ich.
  • Am 2:9 : 9 Chociażem Ja wytracił Amorejczyka od oblicza ich, którego wysokość była jako wysokość cedrów, aczkolwiek warownie stał jako dąb, wszakżem skaził owoc jego z wierzchu, a korzenie jego ze spodku.
  • Ml 4:1 : 1 Bo oto, przychodzi dzień pałający jako piec, w który wszyscy pyszni, i wszyscy czyniący niezbożność będą jako ciernisko, a popali je ten dzień przyszły, mówi Pan zastępów, tak, że im nie zostawi ani korzenia ani gałązki.
  • Hi 15:30 : 30 Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.
  • Iz 5:24 : 24 Przetoż jako płomień ogniowy pożera parzdzieże, i jako płomień plewy trawi: tak korzeń ich będzie jako zgnilizna, a kwiat ich jako proch ku górze pójdzie; albowiem odrzucili zakon Pana zastępów, a wyrokiem świętego Izraelskiego pogardzili.
  • Hi 29:19 : 19 Korzeń mój rozłoży się przy wodach, a rosa trwać będzie przez noc na gałązkach moich.
  • Hi 5:3-4 : 3 Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego. 4 Oddaleni będą synowie jego od zbawienia, i starci będą w bramie, a nie będzie, ktoby ich wyrwał.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 18:17-19
    3 wersety
    86%

    17Pamiątka jego zginie z ziemi, a imienia jego nie wspomną po ulicach.

    18Wypędzą go z światłości do ciemności, a z okręgu świata wyrzucą go.

    19Nie będzie syn ani wnuk między ludem jego, i nikt nie pozostanie w mieszkaniach jego.

  • Hi 15:29-30
    2 wersety
    83%

    29Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

    30Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomień, a zginie od ducha ust jego.

  • Hi 15:32-33
    2 wersety
    82%

    32Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

    33Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.

  • Hi 18:14-15
    2 wersety
    81%

    14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

    15Będzie mieszkał strach w przybytku jego, chociaż nie był jego, a siarką będzie potrząśnione mieszkanie jego.

  • Hi 14:7-9
    3 wersety
    79%

    7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

    8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

    9Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

  • Hi 8:15-18
    4 wersety
    79%

    15Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.

    16Zieleni się na słońcu, i w ogrodzie jego świeża latorośl jego wyrasta.

    17Nad ródłem splątają się korzenie jego, i na miejscu kamienistem rozkłada się.

    18Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.

  • Ez 17:9-10
    2 wersety
    78%

    9Rzeczże tedy: Tak mówi panujący Pan: Izali się jej poszczęści? Izali orzeł korzenia jej nie wyrwie, i owocu jej nie oberwie, i nie posuszy? Izali wszystkich latorośli wyrosłych z niej nie ususzy? Izali z wielką mocą a z obfitym ludem jej nie wygładzi z korzenia jej?

    10Oto jakożkolwiek wsadzona jest, izali się jej poszczęści? Izali do szczętu nie uschnie, skoro się jej dotknie wiatr wschodni? Izali przy brózdach, przy którch się przyjęła, nie uschnie?

  • 16Tę winnicę, którą szczepiła prawica twoja, i latorosłki, któreś sobie zmocnił.

  • Ez 31:11-14
    4 wersety
    78%

    11Przetożen go podał w rękę najmocniejszego z narodów, aby się z nim srogo obchodził; dla niezbożności jego odrzuciłem go.

    12A tak wygładzili go cudzoziemcy najsrożsi z narodów, i porzucili go; na górach i na wszystkich dolinach odpadły gałęzie jego, i połamane są latorośli jego przy wszystkich strumieniach tej ziemi; dlatego ustąpiły z cienia jego wszystkie narody zie mskie, i opuściły go.

    13Na obaleniu jego mieszka wszelkie ptastwo niebieskie, a na gałęziach jego jest wszelki zwierz polny,

    14Dlatego, aby się na potem nie wywyższało wzrostem swoim żadne drzewo przy wodach, i żeby nie wypuszczało wierzchów swoich, między gęstwiną gałęzi, i nie wspinało się nad inne wysokością swoją żadne drzewo wodami opojone. Albowiem ci wszyscy podan i są na śmierć, i wrzuceni w niskości ziemi w pośród synów ludzkich z tymi, którzy zstępują do dołu.

  • Hi 18:5-7
    3 wersety
    77%

    5Owszem, światłość niepobożnych zgaśnie, i nie będzie świeciła iskra ognia ich.

    6Światło się zaćmi w przybytku jego, i pochodnia jego nad nim zgaśnie.

    7Ściśnione będą kroki siły jego, a porazi go rada jego.

  • 5Bo przed zbieraniem wina, gdy się puści pączki, a kwiat wyda grono cierpkie jeszcze rosnące, tedy oberznie latorostki nożami, a gałęzie odejmie i obetnie.

  • 12Owszem jeszcze w zieloności swojej, niż bywa podcięta, prędzej niż inna trawa usycha.

  • 12Ale w rozgniewaniu wyrwana będąc, na ziemię porzucona jest, a wiatr wschodni ususzył owoc jej; obłamane są i poschły rózgi mocy jej, ogień pożarł je.

  • 24Że nie bywają szczepieni ani wsiani, ani się też wkorzeni w ziemi pień ich; i jako jedno powienie na nich, wnet usychają, a wicher jako źdźbło unosi ich.

  • 5Umiłowałeś złe, bardziej niż dobre; kłamstwo raczej mówisz, niż sprawiedliwość. Sela.

  • 20Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.

  • Dn 4:14-15
    2 wersety
    76%

    14Wołał ze wszystkiej mocy, i tak rzekł: Podrąbcie to drzewo, i obetnijcie gałęzie jego, a otłuczcie liście jego, i rozrzućcie owoc jego; niech się rozbieży zwierz, który jest pod niem, i ptastwo z gałęzi jego;

    15Wszakże pień korzenia jego w ziemi zostawcie, a niech będzie związany łańcuchem żelaznym i miedzianym na trawie polnej, aby rosą niebieską był skrapiany, a z zwierzętami niech się pasie w trawie ziemskiej;

  • 22Ale niepobożni z ziemi wykorzenieni będą, a przewrotni będą z niej wygładzeni.

  • 8Bo będzie jako drzewo wszczepione nad wodami, a nad strumieniem zapuszczające korzenie swoje, które nie czuje, gdy przychodzi gorącość, ale liść jego zostaje zielony, a roku suchego nie frasuje się, i nie przestaje przynosić owocu.

  • 10Uczynisz ich jako piec ognisty czasu gniewu twego; Pan w popędliwości swojej wytraci ich, a ogień ich pożre.

  • 13Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.

  • 6Nadto miecz będzie trwać w miastach jego, i skazi zawory jego, a pożre ich dla rady ich.

  • 9Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca.

  • Hi 20:26-27
    2 wersety
    74%

    26Wszystkie nieszczęścia zasadziły się nań w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogień nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

    27Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

  • 74%

    7Winną macicę moję podał na spustoszenie, a figowe drzewo moje na obłupienie; w szcząt je obnażył i porzucił, tak, że zbielały gałęzie ich.

  • 6Albowiem stanie się jako wrzos na puszczy, który nie czuje, gdy co dobrego przychodzi, ale bywa na suchych miejscach na puszczy w ziemi słonej, i w której nikt nie mieszka.

  • 9Dnia onego miasta mocy jego będą opuszczone, jako chrościnka i rószczka, które opuszczone będą od synów Izraelskich, i będziesz ziemią spustoszoną.

  • 6Które weszłoby było, i byłoby winną macicą bujną, choć niskiego wzrostu; i byłyby latorośli jej ku niemu, a korzenie jej byłyby mu poddane. A tak byłoby było macicą winną, któraby była wydała latorośli, i wypuściła gałązki.

  • 10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

  • 14Nadto wyszedł ogień z rózgi latorośli jej, a pożarł owoc jej, tak, że niemasz na niej rózgi mocnej dla sceptru panującego. Toć jest narzekanie, i będzie narzekaniem.

  • 15Bo on między braćmi owoc przyniesie; pierwej jednak przyjdzie wiatr ze wschodu, wiatr Pański od puszczy występujący, i wysuszy źródło jego, wysuszy i zdrój jego; onci rozchwyci skarby wszelkiego naczynia pożądanego.

  • 19Korzeń mój rozłoży się przy wodach, a rosa trwać będzie przez noc na gałązkach moich.