Ksiega Hioba 19:10

Polska Biblia Gdanska

Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 24:20 : 20 Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.
  • Ps 37:35-36 : 35 Widziałem niezbożnika nader wyniosłego, a rozłożonego jako drzewo zielone samorosłe; 36 Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.
  • Hi 12:14 : 14 Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
  • Hi 17:11 : 11 Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.
  • Hi 17:15 : 15 Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?
  • Ps 88:13-18 : 13 Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania? 14 Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja. 15 Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną? 16 Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą. 17 Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię. 18 Ogarniają mię jako woda przez cały dzień; otaczają mię gromadno. Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności.
  • Ps 102:11 : 11 Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.
  • Lm 2:5-6 : 5 Pan się stał jako nieprzyjaciel, połknął Izraela, połknął wszystkie pałace jego, popsuł twierdze jego, i rozmnożył w ludu Judzkim płacz i narzekanie. 6 Oderwał mocą płot swój jako od ogrodu, zepsuł namiot swój; Pan przywiódł w zapamiętanie w Syonie uroczyste święta i sabaty, a odrzucił w gniewie popędliwości swojej króla i kapłana.
  • 2 Kor 4:8-9 : 8 Gdy zewsząd uciśnieni bywamy, ale nie bywamy potłoczeni; powątpiewamy, ale nie zwątpimy. 9 Prześladowanie cierpimy, ale nie bywamy opuszczeni; bywamy porzuceni, ale nie giniemy.
  • Hi 1:13-19 : 13 Stało się tedy niektórego dnia, gdy synowie jego i córki jego jedli, i pili wino w domu brata swego pierworodnego: 14 Przybieżał poseł do Ijoba i rzekł: Woły orały, a oślice się pasły podle nich: 15 I przypadli Sabejczycy, i zabrali je, a sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 16 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł drugi, i rzekł: Ogień Boży spadł z nieba i spalił owce i sługi, i pożarł ich; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 17 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł i inny, i rzekł: Chaldejczycy, rozsadziwszy się na trzy hufce, wypadli na wielbłądy, i zabrali je, i sługi pozabijali ostrzem miecza; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił. 18 A gdy ten jeszcze mówił, przybieżał i inny, a rzekł: Synowie twoi, i córki twoje jedli i pili wino w domu brata swego pierworodnego; 19 A oto wiatr gwałtowny przypadł od onej strony pustyni, i uderzył na cztery węgły domu, tak, że upadł na dzieci, i pomarły; a uszedłem tylko ja, ja sam, abym ci oznajmił.
  • Hi 2:7 : 7 Wszedłszy tedy szatan od oblicza Pańskiego, zaraził Ijoba wrzodem złym od stopy nogi jego aż do wierzchu głowy jego;
  • Hi 6:11 : 11 Cóż jest za moc moja, abym potrwał? albo co za koniec mój, abym przedłużył żywota mego?
  • Hi 7:6 : 6 Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.
  • Hi 8:13-18 : 13 Takieć są drogi wszystkich, którzy zapominają Boga; i tak nadzieja obłudnika zginie. 14 Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego. 15 Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się. 16 Zieleni się na słońcu, i w ogrodzie jego świeża latorośl jego wyrasta. 17 Nad ródłem splątają się korzenie jego, i na miejscu kamienistem rozkłada się. 18 Ale gdy go wytną z miejsca jego, tedy się go miejsce zaprze, mówiąc: Niewidziałem cię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 19:8-9
    2 wersety
    85%

    8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

    9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.

  • Lm 3:11
    81%

    11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • Hi 19:11
    80%

    11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.

  • Lm 3:16-18
    3 wersety
    79%

    16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

    17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

    18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

  • Jl 1:7
    77%

    7Winną macicę moję podał na spustoszenie, a figowe drzewo moje na obłupienie; w szcząt je obnażył i porzucił, tak, że zbielały gałęzie ich.

  • Jr 11:19
    77%

    19Gdym był jako baranek i wół, którego wiodą na rzeź; bom nie wiedział, aby przeciwko mnie rady zmyślali mówiąc: Popsujemy drzewo z owocem jego, a wykorzeńmy go z ziemi żyjących, aby imię jego nie było więcej wspomniane.

  • Jr 10:19-20
    2 wersety
    76%

    19Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.

    20Namiot mój zburzony jest, i wszystkie powrozy moje porwane są; synowie moi poszli odemnie, i niemasz ich; niemasz, ktoby więcej rozbijał namiot mój, a rozciągał opony moje.

  • Hi 16:12-14
    3 wersety
    76%

    12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

    13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

    14Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.

  • Hi 17:15
    75%

    15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?

  • Hi 19:6
    75%

    6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.

  • Hi 19:13
    75%

    13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.

  • Hi 30:19
    75%

    19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • Lm 1:13
    74%

    13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • Hi 18:16
    74%

    16Ze spodku korzeń jego uschnie, a z wierzchu będzie obcięta gałąź jego.

  • Iz 38:12
    74%

    12Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

  • Ez 31:11-12
    2 wersety
    74%

    11Przetożen go podał w rękę najmocniejszego z narodów, aby się z nim srogo obchodził; dla niezbożności jego odrzuciłem go.

    12A tak wygładzili go cudzoziemcy najsrożsi z narodów, i porzucili go; na górach i na wszystkich dolinach odpadły gałęzie jego, i połamane są latorośli jego przy wszystkich strumieniach tej ziemi; dlatego ustąpiły z cienia jego wszystkie narody zie mskie, i opuściły go.

  • Hi 17:11
    74%

    11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • Ps 143:4
    74%

    4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Lm 3:9
    74%

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  • Hi 7:6
    73%

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

  • Hi 6:9
    73%

    9Oby się Bogu podobało, żeby mię zniszczył, a żeby mię wyciął, rozpuściwszy rękę swoję!

  • Ps 102:11
    73%

    11Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

  • Hi 16:7
    73%

    7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.

  • Lm 3:3-7
    5 wersety
    73%

    3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

    5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  • Hi 41:9
    73%

    9Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

  • Ps 39:10
    72%

    10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • Hi 14:19
    72%

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • Hi 31:23
    72%

    23Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

  • Ps 89:40
    72%

    40Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego.

  • Ps 31:12
    72%

    12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

  • Ps 109:23
    72%

    23Jako cień, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szarańczę.

  • Hi 6:13
    72%

    13Azaż obrony mojej niemasz przy mnie? azaż rozsądek oddalony odemnie?

  • Hi 10:19-20
    2 wersety
    72%

    19Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!

    20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestań, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

  • Ps 31:10
    72%

    10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • Hi 16:9
    71%

    9Popędliwość jego porwała mię, i wziął nienawiść przeciwko mnie; a zgrzytając na mię zębami swemi, jako nieprzyjaciel mój, bystremi oczyma swemi spojrzał na mię.

  • Hi 19:19
    71%

    19Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.

  • Hi 14:7
    71%

    7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

  • Hi 9:17
    71%

    17Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;