Ksiega Hioba 4:19

Polska Biblia Gdanska

Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 10:9 : 9 Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.
  • Rdz 2:7 : 7 Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
  • Rdz 3:19 : 19 W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
  • Hi 33:6 : 6 Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.
  • Hi 13:12 : 12 Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.
  • Hi 13:28 : 28 Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.
  • Rdz 18:27 : 27 A odpowiadając Abraham rzekł: Otom teraz zaczął mówić do Pana mego, aczem ja proch i popiół.
  • 2 Kor 4:7 : 7 A mamy ten skarb w naczyniu glinianem, aby dostojność tej mocy była z Boga, a nie z nas.
  • 2 Kor 5:1 : 1 Wiemy bowiem, że jeźli tego naszego ziemskiego mieszkania namiot zburzony będzie, budowanie mamy od Boga, dom nie rękoma urobiony, wieczny w niebiesiech.
  • 1 P 1:24 : 24 Ponieważ wszelkie ciało jest jako trawa i wszelka chwała człowieka jako kwiat trawy; uwiędła trawa i kwiat jej opadł;
  • Hi 14:2 : 2 Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.
  • Hi 22:16 : 16 Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.
  • Ps 39:11 : 11 Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.
  • Ps 90:5-7 : 5 Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie. 6 Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha. 7 Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.
  • Ps 103:15-16 : 15 Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie. 16 Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.
  • Ps 146:4 : 4 Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.
  • Koh 12:7 : 7 I wróci się proch do ziemi, jako przedtem był, a duch wróci się do Boga, który go dał.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    84%

    20Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.

    21Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.

  • 18Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.

  • 6Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

  • Hi 4:17-18
    2 wersety
    72%

    17Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

    18Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • 26Spólnie w prochu leżeć będą, a robaki ich okryją.

  • 4Człowiek marności jest podobny; dni jego jako cień pomijający.

  • 18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

  • 19Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

  • Hi 14:18-19
    2 wersety
    71%

    18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 28I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

  • Hi 8:14-15
    2 wersety
    70%

    14Podcięta bywa nadzieja jego, a jako dom pająka ufanie jego.

    15Spolężeli na domu swoim, nie ostoi się; wesprzeli się na nim, nie zadzierzy się.

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • Hi 7:5-6
    2 wersety
    70%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

  • 16Którzy są wykorzenieni przed czasem, a powodzią zalały się grunty ich.

  • 12Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.

  • Hi 14:2-3
    2 wersety
    70%

    2Wyrasta jako kwiat, i bywa podcięty, a ucieka jako cień, i nie ostoi się.

    3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 11Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

  • Hi 18:14-15
    2 wersety
    70%

    14Ufanie jego będzie wykorzenione z przybytku jego, a przywiedzie go do króla strachów.

    15Będzie mieszkał strach w przybytku jego, chociaż nie był jego, a siarką będzie potrząśnione mieszkanie jego.

  • 12Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

  • 17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • 38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • 7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

  • 4Wynijdzie duch jego, i nawróci się do ziemi swojej; w onże dzień zginą wszystkie myśli jego.

  • 24Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.

  • 69%

    9Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.

  • 12Przetoż i Ja byłem Efraimowi jako mól, a domowi Judzkiemu jako spróchniałość.

  • 14Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;

  • 21Co za staranie jego o domu jego po nim, gdyż liczba miesięcy jego umniejszona jest?

  • 20Nagle umierają; a o północy wzruszony bywa naród, i przemija, a mocarz zniesiony bywa bez ręki ludzkiej.

  • 14Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.

  • 20Wszystko to idzie na jedno miejsce; a wszystko jest z prochu, i wszystko się zaś w proch obraca.

  • 68%

    2Bogactwo wasze zgniło, a szaty wasze mole zgryzły.

  • 19Nie skarbcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza psuje, i gdzie złodzieje podkopywują i kradną;

  • 26Których obywatele stali się jako bez rąk, przestraszeni są i zawstydzeni, bywszy jako trawa polna, i jako zioła zielone, i trawy po dachach, które pierwej schną, niż się dostają,

  • 22Przestańcież ufać w człowieku, którego dech jest w nozdrzach jego; bo za cóż on ma być poczytany?

  • 17Pogniły ziarna pod skibami swemi, spustoszone są gumna, zburzone są szpichlerze; bo wyschło zboże.

  • 11Bo oto Pan rozkaże, i uderzy na dom wielki rozstąpieniem, a na dom mniejszy rozpadlinami.

  • 16Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

  • 15Tam cię pożre ogień, wytnie cię miecz, pożre cię jako chrząszcze; zgromadź się jako chrząszcze, zbierz się jako szarańcza.

  • 15Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?

  • 12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.