Ksiega Hioba 38:14

Polska Biblia Gdanska

Aby się odmieniała jako glina, do której pieczęć przykładają, a oni aby się stali jako szatą nakryci.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:6 : 6 Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
  • Ps 104:2 : 2 Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

  • 15I aby była zawściągniona od niepobożnych światłość ich, a ramię wysokie było pokruszone.

  • 38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • 16Przewrotne myśli wasze są jako glina garncarska. Izali rzecze robota o tym, co ją urobił: Nie urobił mię? i ulepienie izali rzecze o tym, co je ulepił: Nie rozumiał?

  • Hbr 1:11-12
    2 wersety
    72%

    11Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją.

    12A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną.

  • Hi 14:17-19
    3 wersety
    72%

    17Zapięczętowane jest w wiązance przestępstwo moje, a zgromadzasz nieprawości moje.

    18Prawdziwie jako góra padłszy rozsypuje się, a skała przenosi się z miejsca swego.

    19Jako woda wzdrąża kamienie, a powodzią zalane bywa, co samo od siebie rośnie z prochu ziemi: tak nadzieję ludzką w niwecz obracasz.

  • 26I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

  • Hi 30:18-19
    2 wersety
    71%

    18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

    19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • Hi 38:9-10
    2 wersety
    71%

    9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

    10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,

  • Ps 109:18-19
    2 wersety
    70%

    18A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.

    19Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.

  • 16Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

  • 12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • 16Którzy cię ujrzą, za tobą się oglądać, i przypatrywać ci się będą mówiąc: Onże to mąż, który trwożył ziemię? który trząsał królestwami?

  • 30Jakoż się kamieniem wody nakrywają, gdy wierzch przepaści zamarza.

  • 4A gdy się zepsuło naczynie w ręce garncarzowej, które on czynił z gliny, tedy zaś uczynił z niej naczynie insze, jako się mu najlepiej zdało uczynić.

  • Hi 37:17-18
    2 wersety
    69%

    17Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

    18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 23Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

  • 19Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

  • 12Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.

  • 2Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.

  • 6Oto ja według słów twoich odpowiem ci za Boga, chociażem ja też z błota utworzony.

  • 17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • 6Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

  • 14W sprawiedliwość obłoczyłem się, a ona zdobiła mię; sąd mój był jako płaszcz i korona.

  • 18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

  • 21I wnijdzie w rozpadliny skalne, i na wierzchołki opok przed strachem Pańskim, i przed chwałą majestatu jego, gdy powstanie, aby potarł ziemię.

  • 15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

  • Hi 37:7-8
    2 wersety
    68%

    7Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.

    8Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.

  • 22Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi, której obywatele są jako szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jako cienkie płótno, a rozciągnął je, jako namiot ku mieszkaniu:

  • 14Boże mój! uczyńże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.

  • 14I pokruszy ją, jako się kruszy stłuczone naczynie garncarskie; a tak mu nie sfolguje, iż się nie znajdzie po stłuczeniu jego i skorupa, którąby mógł nabrać ognia z ogniska, albo naczerpać wody z kałuży.

  • 14A niebo ustąpiło jako księgi zwinione, a wszelka góra i wyspy z miejsca się swego poruszyły;

  • 24Oby rylcem żelaznym i ołowiem na wieczną pamiątkę na kamieniu wydrążone były!

  • 31

  • 67%

    6On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

  • 8Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w szczerości.

  • 14Oto są jako plewa; ogień popali ich, nie wybawią ani duszy swej z mocy płomienia; nie zostanie węgla do ogrzania się, ani ognia, coby posiedzieć przy nim.

  • 3Obłoczę niebiosa w ciemności, a wór daję za odzienie ich.

  • 15Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

  • 14Naczerpaj sobie wody do oblężenia, zmacniaj twierdze twoje, wleź w błoto, i depcz glinę, oprawiwszy cegielnicę;

  • 5Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.