Ksiega Hioba 37:17

Polska Biblia Gdanska

Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 6:17 : 17 Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.
  • Hi 38:31 : 31 Możeszże związać jasne gwiazdy Bab? albo związek Oryjona rozerwać?
  • Ps 147:18 : 18 Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.
  • Lk 12:55 : 55 A gdy wiatr wiejący od południa, mówicie: Gorąco będzie; i bywa tak.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 37:9-11
    3 wersety
    79%

    9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

    10Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

    11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

  • Hi 37:14-16
    3 wersety
    78%

    14Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?

    15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

    16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

  • 8Owszem, miernie go karał, i w ten czas, gdy go wypychał i gdy go nieprzyjaciel wiatrem swoim gwałtownym w dzień wschodniego wiatru, zabierał.

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    73%

    21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

    22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • 55A gdy wiatr wiejący od południa, mówicie: Gorąco będzie; i bywa tak.

  • 6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • 6Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr ustawicznie krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr.

  • 26Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • Hi 38:33-34
    2 wersety
    71%

    33I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?

    34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • Ps 147:16-18
    3 wersety
    71%

    16On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.

    17Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?

    18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

  • 22Izaliś przyszedł do skarbów śniegów? aby skarby gradu widzałeśli?

  • Hi 38:37-38
    2 wersety
    70%

    37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?

    38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • 17Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 8Ogień i grad, śnieg i para, wiatr gwałtowny, wykonywający rozkaz jego;

  • 4Któż wstąpił na niebo, i zasię zstąpił? któż zgromadził wiatr do garści swych? Któż zagarnął wody do szaty swej? któż utwierdził wszystkie kończyny ziemi? Cóż za imię jego? i co za imię syna jego? Wieszże?

  • 29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

  • 4Gdzieżeś był, kiedym Ja zakładał grunty ziemi? Powiedz, jeźliże nasz rozum.

  • 17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • 18Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?

  • 26Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.

  • 1Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • Hi 38:28-29
    2 wersety
    69%

    28Izali ma deszcz ojca? a krople rosy kto płodzi?

    29Z czyjegoż żywota wychodzi mróz? a szron niebieski któż płodzi?

  • 21Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

  • 7Teraz odpoczywa i jest w pokoju wszystka ziemia, wszyscy głośno śpiewają;

  • 33Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

  • 14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?

  • 68%

    2Pokądże rzeczy takowe mówić będziesz? a pokąd będą słowa ust twoich jako wiatr gwałtowny?

  • 22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

  • 6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.

  • 26Izali słowa moje obwinić myślicie, a przewiewać mowy utrapionego?

  • 29Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

  • 13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.