Ksiega Hioba 37:21

Polska Biblia Gdanska

Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 26:9 : 9 Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.
  • Hi 36:32 : 32 Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)
  • Hi 38:25 : 25 Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • Hi 22:11-14
    4 wersety
    78%

    11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

    12Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.

    13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?

    14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • Hi 38:24-25
    2 wersety
    78%

    24Którąż się drogą dzieli światłość, i gdzie się rozchodzi wiatr wschodni po ziemi?

    25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

  • Hi 36:32-33
    2 wersety
    77%

    32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

    33Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca. A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

  • 11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

  • Hi 37:15-18
    4 wersety
    76%

    15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

    16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

    17Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

    18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 2Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.

  • 21Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

  • 18Stawają się jako plewa przed wiatrem, i jako perz, który wicher porywa.

  • Hi 36:27-30
    4 wersety
    74%

    27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

    28Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.

    29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

    30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • 4Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.

  • 20Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

  • 16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • Jr 4:11-12
    2 wersety
    72%

    11Czasu onego rzeką temu ludowi i Jeruzalemowi: Wiatr gwałtowny z miejsc wysokich na puszczy idzie prosto na lud mój, nie żeby przewiewał, ani wyczyszczał.

    12Wiatr gwałtowniejszy niż oni przyjdzie mi; teraz Ja też opowiem im sądy.

  • 7Zaprawdę wdzięczna jest światłość, i miła rzecz oczom widzieć słońce.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 32

  • 19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?

  • 25Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.

  • 5Oto i miesiącby nie świecił i gwiazdyby nie były czyste w oczach jego:

  • 11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • 12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

  • 9Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

  • 8Owszem, miernie go karał, i w ten czas, gdy go wypychał i gdy go nieprzyjaciel wiatrem swoim gwałtownym w dzień wschodniego wiatru, zabierał.

  • 5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.

  • 3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 38Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?

  • 3Izali jest liczba wojskom jego? a nad kim nie wschodzi światłość jego?

  • 17I nad południe jaśniejszy nastanie czas twój; zaćmiszli się, będziesz jako zaranek.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    70%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • 21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

  • 6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • 3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.

  • 26Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;