Ksiega Hioba 36:25
Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.
Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
24Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
26Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, ani liczba lat jego dościgniona być może.
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
24Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
13Pan patrzy z nieba, i widzi wszystkich synów ludzkich.
14Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.
17Króla w piękności jego oglądają oczy twoje, ujrzą i ziemię daleką.
12Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?
7Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.
9A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.
21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.
27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
28Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.
34
17A wszakże widziałem przy każdym uczynku Bożym, że nie może człowiek doścignąć sprawy, która się dzieje pod słońcem. Starać się człowiek chcąc tego dojść, ale nie dochodzi; owszem choćby rzekł mądry, że się chce dowiedzieć, nie będzie mógł znaleść .
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
10On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.
11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.
21Gdyż przed oczyma Pańskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.
6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
11Bo on według uczynku płaci człowiekowi, a według drogi jego każdemu nagradza.
1Czemuż od Wszechmocnego nie są zakryte czasy? a którzy go znają, nie widzą dni jego?
10Widziałem pracę, którą dał Bóg synom ludzkim, aby się nią bawili.
11Wszystko dobrze czyni czasu swego; owszem i żądość świata dał do serca ich, choć człowiek dzieła tego, które Bóg sprawuje, ani początku, ani końca nie dochodzi.
5Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.
6Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.
5Pójdźcież, a oglądajcie sprawy Boże; straszny jest w sprawach swoich przy synach ludzkich.
14Wiem i to, że cokolwiek Bóg czyni, trwa na wieki; i że się do tego nic nie może przydać, ani z tego co ująć; a czyni to Bóg, aby się bali oblicza jego.
2Głupi rzekł w sercu swem: Niemasz Boga. Popsowali się, i obrzydliwą czynią nieprawość; niemasz, ktoby czynił dobrze.
29Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,
19Wielki w radzie i możny w sprawie, ponieważ oczy twoje otworzone są na wszystkie drogi synów ludzkich, abyś oddał każdemu według dróg jego, i według owoców spraw jego;
14Dopieroż nie wysłucha ciebie, ponieważ mówisz: Nie widzisz tego; osądźże się przed nim, a oczekuj go,
27Otośmy tego doszli, że tak jest: słuchajże tego, a uważaj to sam u siebie.
30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
24A co dalekiego, i co bardzo głębokiego jest, któż to znajdzie?
11Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?
10Czemkolwiek kto jest, już tak nazwano imię jego; i wiadomo było, że człowiekiem być miał, i że się nie może sądzić z mocniejszym nad się.
11Ponieważ tedy wiele rzeczy jest, które rozmnażają marność, cóż z nich za pożytek ma człowiek?
19Przeto iż co może być wiedziano o Bogu, jest w nich jawno, gdyż im Bóg objawił.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
19To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
21Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.
10Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.
27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
8Wszystkie rzeczy są pełne zabaw, a człowiek nie może ich wymówić; oko nie nasyci się widzeniem, a ucho nie napełni się słyszeniem.
5Oto i miesiącby nie świecił i gwiazdyby nie były czyste w oczach jego: