Ksiega Psalmów 19:1
Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Niebiosa opowiadają chwałę Bożą, a dzieło rąk jego rozpostarcie oznajmuje.
3Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy pokazuje umiejętność,
4Niemasz języka ani mowy, gdzieby głosu ich słychać nie było.
6Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.
14I rzekł Bóg: Niech będą światła na rozpostarciu niebieskim, ku rozdzielaniu dnia od nocy, a niech będą na znaki, i pewne czasy, i dni, i lata.
15I niech będą za światła na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią; i stało się tak.
16I uczynił Bóg dwa światła wielkie: światło większe, aby rządziło dzień, a światło mniejsze, aby rządziło noc, i gwiazdy.
17I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.
18I żeby rządziły dzień i noc, i czyniły rozdział między światłością, i między ciemnością; i widział Bóg, że to było dobre.
3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.
19Przeto iż co może być wiedziano o Bogu, jest w nich jawno, gdyż im Bóg objawił.
20Bo rzeczy jego niewidzialne od stworzenia świata, przez rzeczy uczynione widzialne bywają, to jest ona wieczna jego moc i bóstwo, na to, aby oni byli bez wymówki.
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
10I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.
24Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
6Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.
19Pan mądrością ugruntował ziemię, a roztropnością umocnił niebiosa.
6Potem rzekł Bóg: Niech będzie rozpostarcie, w pośrodku wód, a niech dzieli wody od wód.
7I uczynił Bóg rozpostarcie; uczynił też rozdział między wodami, które są pod rozpostarciem; i między wodami, które są nad rozpostarciem; i stało się tak.
8I nazwał Bóg rozpostarcie niebem. I stał się wieczór, i stał się zaranek, dzień wtóry.
3Opowiadajcie między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludźmi cuda jego.
25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
6Tedy niebiosa opowiedzą sprawiedliwość jego; albowiem sam Bóg jest sędzią. Sela.
31Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.
5Który mądrze niebiosa uczynił; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.
1Halleluja. Chwalcie Boga w świątnicy jego; chwalcie go na rozpostarciu mocy jego.
11Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
1Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
12Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
16Niebiosa są niebiosa Pańskie; ale ziemię dał synom ludzkim.
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Pańska sprawiła?
3Chwalcie go słońce i miesiącu; chwalcie go wszystkie jasne gwiazdy.
4Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.
24O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.
1Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego.
19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.
13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.
1Halleluja. Chwalcie Pana na niebiosach; chwalcież go na wysokościach.
11Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.
10On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.
4Pan jest nad wszystkie narody wywyższony; chwała jego nad niebiosa.
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
4Teć są zrodzenia niebios, i ziemi, gdy były stworzone, dnia, którego uczynił Pan Bóg ziemię i niebo.
24Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
3Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.