Ksiega Psalmów 104:2

Polska Biblia Gdanska

Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 40:22 : 22 Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi, której obywatele są jako szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jako cienkie płótno, a rozciągnął je, jako namiot ku mieszkaniu:
  • Dn 7:9 : 9 I przypatrywałem się, aż one stolice postawione były, a Starodawny usiadł, którego szata była jako śnieg biała, a włosy głowy jego jako wełna czysta, stolica jego jako płomienie ogniste, a koła jej jako ogień gorejący.
  • Za 12:1 : 1 Brzemię słowa Pańskiego nad Izraelem. Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego:
  • Mt 17:2 : 2 I przemieniony jest przed nimi, a rozjaśniło się oblicze jego jako słońce, a szaty jego stały się białe jako światłość.
  • 1 Tm 6:16 : 16 Który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego nie widział żaden z ludzi, ani widzieć może; któremu niech będzie cześć i moc wieczna. Amen.
  • Hbr 1:10-12 : 10 I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich. 11 Oneć pominą, ale ty zostajesz; a wszystkie jako szata zwiotszeją. 12 A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną.
  • 1 J 1:5 : 5 A toć jest poselstwo, któreśmy słyszeli od niego i zwiastujemy wam: Iż Bóg jest światłość, a żadnej ciemności w nim nie masz.
  • Iz 45:12 : 12 Jam uczynił ziemię, i człowiekam na niej stworzył. Jam jest, którego ręce rozciągnęły niebiosa, a wszystkiemu wojsku ich rozkazuję.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 1Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.

  • Ps 104:3-4
    2 wersety
    82%

    3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

    4Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

  • 6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

  • 18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

  • 9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;

  • 75%

    8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    75%

    29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

    30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

  • 12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    75%

    8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.

  • 22Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi, której obywatele są jako szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jako cienkie płótno, a rozciągnął je, jako namiot ku mieszkaniu:

  • 14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.

  • 8Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;

  • 32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • 34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?

  • 17I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.

  • Ps 139:11-12
    2 wersety
    73%

    11Albo rzekłlibym: Wżdyć ciemności zakryją mię; aleć i noc jest światłem około mnie,

    12Gdyż i ciemności nic nie zakryją przed tobą; owszem tobie noc jako dzień świeci; ciemnościć są jako światłość.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.

  • 25Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

  • Hi 22:11-12
    2 wersety
    72%

    11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.

    12Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.

  • 11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

  • 16Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

  • 11Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.

  • 10Oto teraz słoń, któregom uczynił jako i ciebie, trawę je jako wół.

  • 10I tyś, Panie! na początku ugruntował ziemię, a niebiosa są dziełem rąk twoich.

  • 71%

    3Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.

  • 12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.

  • 16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

  • 2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.

  • Ps 108:4-5
    2 wersety
    71%

    4Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

    5Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

  • 3Obłoczę niebiosa w ciemności, a wór daję za odzienie ich.

  • 70%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.

  • Ps 113:4-5
    2 wersety
    70%

    4Pan jest nad wszystkie narody wywyższony; chwała jego nad niebiosa.

    5Któż taki, jako Pan Bóg nasz, który mieszka na wysokości?

  • 20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

  • 10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

  • 12A jako odzienie zwiniesz je i będą odmienione; ale ty tenżeś jest, a lata twoje nie ustaną.

  • 30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

  • 44Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.

  • 15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;

  • 13Duchem swym niebiosa przyozdobił, a ręka jego stworzyła węża skrętnego.

  • 4Chwalcie go niebiosa nad niebiosami, i wody, które są nad niebem.

  • 1Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.

  • 7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.