Ksiega Hioba 22:14
Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Albo cię ogarnęły ciemności, iż nie widzisz? a wielkości wód okryły cię.
12Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
13Przetoż mówisz: A cóż wie Bóg? izaż przez chmury sądzić będzie?
32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)
10Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
11I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.
12Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.
11A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.
12Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.
8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
9Zatrzymuje stolicę swoję, rozpostarłszy nad nią obłok swój.
21Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.
22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.
29(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.
30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?
16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.
3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;
33I znaszże porządek nieba? a możeszże rozrządzić panowanie jego na ziemi?
34Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?
2Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.
5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.
11Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.
6By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:
9Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.
14Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.
18Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.
15Izaż ścieszki wieku przeszłego nie baczysz, którą deptali ludzie złośliwi?
9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.
32
24Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
19Gdzież jest ta droga do miejsca światłości? a ciemności gdzie mają miejsce swoje?
37Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi?
27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,
44Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.
3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.
15Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.
7Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
14Dopieroż nie wysłucha ciebie, ponieważ mówisz: Nie widzisz tego; osądźże się przed nim, a oczekuj go,
3Wszakże i na takiego otwierasz oczy twoje, a przywodzisz mię do sądu z sobą.
26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.
3Izali jest liczba wojskom jego? a nad kim nie wschodzi światłość jego?
4Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.