Ksiega Hioba 28:24
Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Pan patrzy z nieba, i widzi wszystkich synów ludzkich.
14Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.
15Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.
23Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
25Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.
3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.
21Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.
19To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
24Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.
25Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.
10Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.
11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
30Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?
3Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.
27W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
14Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
12Mówisz: Izali Bóg nie jest na wysokości niebios? Spojrzyj proszę na wierzch gwiazd, jako są wysokie.
4Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?
10Położył granice wodom, aż weźmie koniec światłość i ciemność.
24Izali się kto skryje w skrytości, abym go Ja nie widział? mówi Pan. Izali Ja nieba i ziemi nie napełniam? mówi Pan.
32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.
2Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.
34
6A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.
15Onci to jest, który uczynił ziemię mocą swoją, który utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozpostarł niebiosa;
9Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.
10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?
5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.
3Na każdem miejscu oczy Pańskie upatrują złe i dobre.
7Rozciągnął północy nad miejscem próżnem, a ziemię zawiesił na niczem.
8Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
16Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
23Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.
22Ten, który siedzi nad okręgiem ziemi, której obywatele są jako szarańcza; ten, który rozpostarł niebiosa jako cienkie płótno, a rozciągnął je, jako namiot ku mieszkaniu:
10On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.
12Ale on uczynił ziemię mocą swą; on utwierdził okrąg świata mądrością swoją, i roztropnością swoją rozciągnął niebiosa.
12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.
7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;
8On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.
4Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.
24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
18Izaliś rozumem twym doszedł szerokości ziemi? Powiedz mi, jeźli to wszystko wiesz?
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
2Głupi rzekł w sercu swem: Niemasz Boga. Popsowali się, i obrzydliwą czynią nieprawość; niemasz, ktoby czynił dobrze.
14Oto Pana, Boga twego, są niebiosa, i niebiosa niebios, ziemia i wszystko co na niej.
27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,
50Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.