Ksiega Przyslów 17:24
Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
13I obaczyłem, iż jest pożyteczniejsza mądrość niżeli głupstwo, tak jako jest pożyteczniejsza światłość, niżeli ciemność.
14Mądry ma oczy w głowie swej, ale głupi w ciemnościach chodzi; a wszakżem poznał, że jednakie przygody na wszystkich przychdzą.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
2Serce mądrego jest po prawej stronie jego; ale serce głupiego po lewej stronie jego.
3I na ten czas, gdy głupi drogą idzie, serce jego niedostatek cierpi; bo pokazuje wszystkim, że głupim jest.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
12Słowa ust mądrego są wdzięczne; ale wargi głupiego pożerają go.
13Początek słów ust jego głupstwo, a koniec powieści jego wielkie błazeństwo.
4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
5Lepiej jest słuchać gromienia mądrego, niżeli słuchać pieśni głupich.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
19Albowiem mądrość tego świata głupstwem jest u Boga; bo napisano: Który chwyta mądrych w chytrości ich;
1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
12Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
8Albowiem co ma więcej mądry nad głupiego? albo co ma więcej ubogi, który sobie umie poczynać między ludźmi?
25Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo.
6O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.
24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.
17Słów ludzi mądrych spokojnie słuchać należy, raczej niż krzyku panującego między głupimi.