Ksiega Przyslów 17:25

Polska Biblia Gdanska

Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 10:1 : 1 Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
  • Prz 15:20 : 20 Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
  • Prz 19:13 : 13 Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
  • Koh 2:18-19 : 18 Nawet omierzła mi i wszystka praca moja, którąm podejmował pod słońcem, przeto, że ją zostawić muszę człowiekowi, który nastanie po mnie. 19 A kto wie, będzieli mądrym, czyli głupim? a wszakże będzie panował nad wszystką pracą moją, którąm prowadził, i w którejm był mądry pod słońcem. Aleć i to marność.
  • 2 Sm 13:1-9 : 1 I stało się potem, że Absalom syn Dawida, miał siostrę piękną, imieniem Tamar, której się rozmiłował Amnon, syn Dawida. 2 I trapił się Amnon tak, że zachorował dla Tamary, siostry swojej; bo panną była, i trudno się zdało Amnonowi, aby jej co miał uczynić. 3 Lecz Amnon miał przyjaciela, którego zwano Jonadab, syn Semmy, brata Dawidowego; a ten Jonadab był mężem bardzo mądrym. 4 Który mu rzekł: Czumuż tak schniesz, synu królewski, ode dnia do dnia? czemuż mi nie oznajmisz? Tedy mu rzekł Amnon: Romiłowałem się Tamary siostry Absaloma, brata mego. 5 I rzekł mu Jonadab: Układź się na łóżku twojem, a uczyń się chorym; a gdy przyjdzie ojciec twój, aby cię nawiedził, rzeczesz mu: Niech przyjdzie proszę Tamar, siostra moja, i da mi jeść, a nagotuje przed oczyma memi potrawę, abym widział a jadł z ręki jej. 6 Tedy się układł Amnon, zmyślając sobie chorobę. A gdy przyszedł król nawiedzać go, rzekł Amnon do króla: Niech przyjdzie proszę Tamar, siostra moja, aby zgotowała przed oczyma memi dwa placki, abym jadł z ręki jej. 7 Przetoż posłał Dawid do Tamary w dom, mówiąc: Idź zaraz do domu Amnona, brata twego, a nagotuj mu potrawę. 8 Przyszła tedy Tamar do domu Amnona, brata swego, a on leżał; a wziąwszy mąki rozmąciła, i uczyniła placki przed oczyma jego, i upiekła je. 9 Potem wziąwszy panewkę, wyłożyła przedeń; ale nie chciał jeść. I rzekł Amnon: Każcie wyjść precz wszystkim odemnie; a tak wyszli wszyscy od niego. 10 Tedy rzekł Amnon do Tamary: Przynieś sama tę potrawę do pokoju, abym jadł z ręki twej. A tak wziąwszy Tamara placki, które nagotowała, przyniosła je przed Amnona, brata swego, do pokoju. 11 A gdy mu podawała, aby jadł, uchwyciwszy ją, rzekł do niej: Pójdź, leż ze mną, siostro moja. 12 Która mu rzekła: Zaniechaj, bracie mój, a nie czyń mi gwałtu, bo się niema dziać nic takiego w Izraelu; nie czyńże tego szaleństwa. 13 Bo gdzieżebym się obróciła z zelżywością moją? a ty będziesz jako jeden z szalonych w Izraelu. Ale raczej mów proszę z królem; bo mię nie odmówi tobie. 14 Lecz on nie chciał usłuchać głosu jej, ale zmógłszy ją, uczynił jej gwałt, i leżał z nią. 15 Potem nienawidział jej Amnon nienawiścią bardzo wielką, tak iż większa była nienawiść, którą ją nienawidział, niż miłość, którą ją pierwej miłował. I rzekł jej Amnon: Wstań, idź precz. 16 Która mu odpowiedziała: Dlatego to większa złość, niż owa, którąś zemną popełnił, że mię wyganiasz. Ale jej on nie chciał usłuchać. 17 Owszem zawoławszy chłopca swego, który mu posługiwał, rzekł: Wywiedźcie tę zaraz precz odemnie, a zamknij drzwi za nią. 18 (Ale ona miała na sobie pstrą suknią; albowiem w takowych sukniach chadzały córki królewskie, panny,) i wywiódł ją precz sługa jego, i zawarł drzwi za nią. 19 Tedy posypała Tamar popiołem głowę swą, a pstrą szatę, która była na niej, rozdarła, i włożywszy rękę swą na głowę swoję, poszła, a idąc krzyczała. 20 I rzekł do niej Absalom, brat jej: Albo Amnon, brat twój, był z tobą? Milczże, siostro moja; brat twój jest, nie przypuszczaj tego do serca swego. A tak mieszkała Tamar będąc opuszczona, w domu Absaloma, brata swego. 21 A król Dawid usłyszawszy o tem wszystkiem, rozgniewał się bardzo. 22 I nie mówił Absalom z Amnonem ani źle ani dobrze; bo nienawidział Absalom Amnona, przeto że zgwałcił Tamarę, siostrę jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 17:20-21
    2 wersety
    87%

    20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.

    21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.

  • Prz 15:20-21
    2 wersety
    86%

    20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.

    21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.

  • 1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.

  • 13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.

  • 5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.

  • 15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.

  • Prz 19:26-27
    2 wersety
    79%

    26Syn wstyd i hańbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.

    27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.

  • Pwt 21:18-19
    2 wersety
    77%

    18Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:

    19Tedy go wezmą ojciec jego i matka jego, i przywiodą go do starszych miasta swego, i do bramy sądowej miejsca onego,

  • 13Boleści rodzącej ogarną go; on synem niemądrym, bo inaczej nie zostawałby tak długo w żywocie matki.

  • 24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.

  • Prz 23:24-25
    2 wersety
    76%

    24Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego.

    25Niech się tedy weseli ojciec twój, i matka twoja; i niech się rozraduje rodzicielka twoja.

  • 3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.

  • 17Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.

  • 29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.

  • 11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.

  • 1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.

  • 13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.

  • 12Lepiej jest człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą osierociałą, niżeli z głupim w głupstwie jego.

  • 18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.

  • 2Sługa roztropny będzie panował nad synem, który jest ku hańbie; a między braćmi będzie dzielił dziedzictwo.

  • 16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?

  • Prz 17:5-6
    2 wersety
    74%

    5Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.

    6Korona starców są synowie synów ich, a ozdoba synów są ojcowie ich.

  • 17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.

  • 7Kto strzeże zakonu, jest synem roztropnym; ale kto karmi obżercę, czyni zelżywość ojcu swemu.

  • 23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.

  • 15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.

  • 24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.

  • Prz 12:15-16
    2 wersety
    73%

    15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.

    16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.

  • 3Ciężkić jest kamień, i piasek ważny; ale gniew głupiego cięższy, niż to oboje.

  • 15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;

  • 8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

  • 7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.

  • 15Głupi pracują aż do ustania, a przecie nie mogą dojść do miasta.

  • 72%

    3Jam widział głupiego, iż się rozkorzenił; alem wnet źle tuszył mieszkaniu jego.

  • 10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.

  • 11Jest rodzaj, który ojcu swemu złorzeczy, a matce swojej nie błogosławi.

  • 22Słuchaj ojca twego, który cię spłodził, a nie pogardzaj matką twoją, gdy się zstarzeje.

  • 5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.

  • 9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.

  • 3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.

  • 9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.

  • 20Ujrzysz człowieka skwapliwego w sprawach swoich; ale lepsza jest nadzieja o głupim, niż o nim.

  • 24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.