Ksiega Przyslów 17:26
Zaiste nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli.
Zaiste nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.
17Azaż ten, który ma w nienawiści sąd, panować może? azaż tego, który jest wielce sprawiedliwy, niepobożnym uczynisz?
18Zaż potępisz tego, który może rzec królowi: O bezecny! a książętom: O niepobożny!
23I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.
24Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.
13Kto oddaje złem za dobre, nie wynijdzie złe z domu jego.
7Nie przystoi mowa poważna głupiemu, dopieroż księciu usta kłamliwe.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
20Zaiste niemasz człowieka sprawiedliwego na ziemi, któryby czynił dobrze, a nie grzeszył.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
5Niech mię bije sprawiedliwy, a przyjmę to za miłosierdzie; i niech mię gromi, a będzie mi to za najwyborniejszy olejek, który nie zarazi głowy mojej; albowiem jeszczeć modlitwa moja płatna będzie przeciwko złości ich.
3Albowiem nie zostanie laska niezbożników nad losem sprawiedliwych, by snać nie ściągnęli sprawiedliwi rąk swych ku nieprawości.
4Dobrze czyń, Panie! dobrym, i tym, którzy są uprzejmego serca.
12Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa.
3Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?
17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,
27Sprawiedliwym jest mąż niezbożny obrzydliwością; a zasię kto w uprzejmości chodzi, jest niezbożnym obrzydliwością.
26Poraża ich jako niepobożnych na miejscu jawnem.
17Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
2A jeźli godzien będzie bicia niepobożny, tedy każe go położyć sędzia, i każe go bić przed sobą według miary nieprawości jego, pod liczbą.
8Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych.
25Niech to nie będzie u ciebie, abyś uczynić miał rzecz takową, i zabił sprawiedliwego z niezbożnym, a żeby był sprawiedliwy, jako niezbożny. Niech to nie będzie u ciebie. Izali Sędzia wszystkiej ziemi nie uczyni sprawiedliwości?
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
21Nie dopuścił nikomu, aby ich uciskać miał, i karał dla nich królów,
18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
7Drapiestwo niezbożnych potrwoży ich; bo nie chcieli czynić to, co było sprawiedliwego.
13Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.
30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.
27Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
26Jako źródło nogami pomącone, albo zdrój zepsuty: tak sprawiedliwy, który upada przed niezbożnym.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
11Uporny tylko złego szuka, dla tego poseł okrutny będzie nań zesłany.
15Radość się mnoży sprawiedliwemu, gdy się sąd odprawuje; ale strach tym, którzy czynią nieprawość.
17Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.
6Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają nieprawość.
6Nie żywi niepobożnego,a u sądu ubogim dopomaga.
10Gdy się łaska pokazuje niepobożnemu, nie uczy się sprawiedliwości; w ziemi prawości nieprawość czyni, a nie dba nic na majestat Pański.
33Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
12A zgoła Bóg przewrotnie nie czyni, a Wszechmocny nie podwraca sądu.
14Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
21Nie spotka sprawiedliwego żadne nieszczęście; ale niezbożnicy pełni będą złego.
15Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.
2Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
8Człowiekowi podobnemu tobie niezbożność twoja zaszkodzi, a synowi człowieczemu pomoże sprawiedliwość twoja.
2Aleć on też jest mądry, przetoż przywiedzie złe, a słów swoich nie odmieni; lecz powstanie przeciw domowi złośników i przeciwko ratunkowi tych, którzy broją nieprawość.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
15Kto usprawiedliwia niezbożnego, a winnym czyni sprawiedliwego, oba jednako są obrzydliwością Panu.
6Nie będziesz podwracał sądu ubogiemu twemu w sprawie jego.