Lamentacje 3:33
Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Bo Pan na wieki nie odrzuca;
32Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
23Bo na nikogo nie wkłada więcej, tak, żeby miał wchodzić w sąd z Bogiem.
9Nie będzie się na wieki wadził, a gniewu wiecznie chował.
10Nie według grzechów naszych obchodzi się z nami, ani według nieprawości naszych odpłaca nam.
34Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
22Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.
38Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
39Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.
22Żadnej wdowy ani sieroty trapić nie będziecie.
23Jeźlibyś je bez litości trapił, a one by wołały do mnie, słysząc wysłucham wołanie ich.
17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,
18Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
12Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.
12A zgoła Bóg przewrotnie nie czyni, a Wszechmocny nie podwraca sądu.
1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
6Albowiem nie z prochu wychodzi utrapienie, ani z ziemi wyrasta kłopot.
5W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.
38On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;
30Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, jeźliżeć nic złego nie wyrządził.
26Zaiste nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli.
28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
10Przetoż mię słuchajcie, mężowie rozumni! Niech będzie daleka niepobożność od Boga, i nieprawość od Wszechmocnego.
13Przeczże się z nim spierasz, żeć wszystkich spraw swoich nie objawia?
35Nie będzie miał względu na żaden okup, ani przyjmie, chociażby mu najwięcej darów dawano.
13Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
21Nie dopuścił nikomu, aby ich uciskać miał, i karał dla nich królów,
18Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
17Dlatego z młodzieńców jego Pan się nie ucieszy, a nad sierotami jego, i nad wdowami jego nie zmiłuje się; albowiem wszyscy są obłudni i złośliwi, a każde usta mówią sprosność. A wszakże w tem wszystkiem nie odwróci się zapalczywość jego; ale jeszcze ręka jego będzie wyciągniona.
17Człowiek uczynny dobrze czyni duszy swej; ale okrutnik trapi ciało swoje.
21Strzeż, abyś się nie oglądał na nieprawość, obierając ją sobie nad utrapienia.
1Psalm Dawidowy ku przypominaniu.
14Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
23Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.
12Tak mówi Pan: Być się byli spokojnie zachowali, zostałoby ich było wiele, alboby tylko byli przerzedzeni, byłoby ich to minęło, a nietrapiłbym ich był więcej, tak jakom ich trapił.
19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.
20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?
24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.
25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
21Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.
22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.
8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.
10I widział Bóg sprawy ich, iż się odwrócili od złej drogi swej i użalił się Bóg nad tem złem, które rzekł, że im miał uczynić, a nie uczynił.
18Któryż Bóg jest podobny tobie? Któryby nieprawość odpuszczał, i mijał przestępstwa ostatków dziedzictwa swego, któryby nie zatrzymywał na wieki gniewu swego, przeto, że się kocha w miłosierdziu.
43Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
29Oto wszystko to czyni Bóg po dwakroć i po trzykroć z człowiekiem,