Ksiega Hioba 37:13

Polska Biblia Gdanska

Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 18:45 : 45 I stało się między tem, że się niebiosa obłokami i wiatrem zaćmiły, skąd był deszcz wielki. A tak wsiadłszy Achab, jechał do Jezreela.
  • 1 Sm 12:18-19 : 18 Przetoż wołał Samuel do Pana, i puścił Pan gromy i deszcz dnia onego, i bał się wszystek lud bardzo Pana i Samuela. 19 I rzekł wszystek lud do Samuela: Módl się za sługami twymi Panu Bogu twemu, żebyśmy nie pomarli: bośmy przydali do wszystkich grzechów naszych tę złość, żeśmy sobie prosili o króla.
  • Hi 38:26-27 : 26 Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka; 27 Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.
  • Ezd 10:9 : 9 Przetoż zgromadzili się wszyscy mężowie z Judy i z Benjamina do Jeruzalemu we trzech dniach, dwudziestego dnia miesiąca dziewiątego, i siedział wszystek lud na placu przed domem Bożym, drżąc dla onej rzeczy i dla deszczu.
  • Hi 36:31 : 31 Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.
  • Hi 37:6 : 6 Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.
  • Hi 38:37-38 : 37 Któż obrachował niebiosa mądrością swoją? a co się leje z nieba, któż uspokoi? 38 Aby polany proch stężał, a bryły aby się społu zelgnęły?
  • Jl 2:23 : 23 I wy, synowie Syońscy! weselcie się i radujcie się w Panu, Bogu waszym; bo wam da deszcz wczesny, a ześle wam deszcz obfity w jesieni i na wiosnę.
  • 2 Sm 21:10 : 10 A wziąwszy Resfa, córka Ai, wór, ropostarła go na skale, na początku żniwa, ażby na nie kropił deszcz z nieba, i nie dopuszczała ptastwu powietrznemu, padać na nie we dnie, ani zwierzowi polnemu w nocy.
  • 2 Sm 21:14 : 14 I pogrzebli kości Saulowe i Jonatana, syna jego, w ziemi Benjamina w Sela, grobie Cysa, ojca jego, a uczynili wszystko, co był rozkazał król; a tak potem ubłagany był Bóg ziemi.
  • Wj 9:18-25 : 18 Oto, Ja spuszczę o tym czasie jutro grad bardzo ciężki, jakiemu nie było podobnego w Egipcie ode dnia, którego jest założon, aż do tego czasu. 19 A tak poślij teraz, zgromadź bydło twoje, i wszystko, co masz na polu; bo na każdego człowieka, i na bydlę, które znalezione będzie na polu, a nie będzie zegnane w dom, spadnie na nie grad, i pozdychają. 20 Kto się tedy uląkł słowa Pańskiego z sług Faraonowych, kazał uciekać sługom swym, i z bydłem swojem do domu; 21 Ale kto nie przyłożył serca swego do słowa Pańskiego, ten zostawił sługi swe i bydło swe na polu. 22 I rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę twą ku niebu, że będzie grad po wszystkiej ziemi Egipskiej, na ludzi, i na bydło, i na wszelakie zioła polne w ziemi Egipskiej. 23 A tak wyciągnął Mojżesz laskę swą ku niebu, a Pan dał gromy i grad, i zstąpił ogień na ziemię, i spuścił Pan grad na ziemię Egipską. 24 I był grad, i ogień zmieszany z gradem ciężkim bardzo, jakiemu nie był podobny we wszystkiej ziemi Egipskiej, jako w niej mieszkać poczęto. 25 I potłukł on grad po wszystkiej ziemi Egipskiej, cokolwiek było na polu, od człowieka aż do bydlęcia; i wszystko ziele polne potłukł grad, i wszystko drzewo polne połamał;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    81%

    11A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

    12A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

  • Ps 135:6-7
    2 wersety
    75%

    6Wszystko co chce Pan, to czyni, na niebie i na ziemi, w morzu i we wszystkich przepaściach.

    7Który czyni, że występują pary od kończyn ziemi; błyskawice i dżdże przywodzi, wywodzi wiatr z skarbów swoich;

  • 3Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

  • Hi 37:14-15
    2 wersety
    73%

    14Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?

    15Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

  • 6Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

  • Lm 3:32-33
    2 wersety
    72%

    32Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

    33Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.

  • 15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.

  • Lm 3:37-38
    2 wersety
    71%

    37Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?

    38Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?

  • 27Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

  • 13Gdy on wydaje głos, szum wód bywa na niebie, i to sposabia, aby występowały pary z krajów ziemi; błyskawice z deszczem przywodzi, a wywodzi wiatry z skarbów swoich.

  • Hi 5:17-18
    2 wersety
    71%

    17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,

    18Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.

  • 16Który gdy głos wypuszcza, wody na niebie szumią, a który sprawuje, aby występowały pary od kończyn ziemi, i błyskawice ze dżdżem przywodzi, a wywodzi wiatr z skarbów swoich.

  • 29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

  • 22Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

  • Hi 23:13-14
    2 wersety
    70%

    13Jeźli on przy swem stanie, któż go odwróci? bo co dusza jego żąda, to uczyni:

    14Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

  • 12Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.

  • 18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.

  • 25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

  • 13Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

  • Hi 38:25-27
    3 wersety
    69%

    25Któż rozdzielił stok powodziom? a drogę błyskawicy gromów?

    26Aby szedł deszcz na ziemię, w której nikt nie mieszka, i na pustynię, gdzie niemasz człowieka;

    27Aby nasycił miejsce puste i niepłodne, a wywiódł z niego zieloną trawę.

  • 5Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.

  • 10Który daje deszcz na ziemię, i spuszcza wody na pola;

  • Hi 36:31-32
    2 wersety
    69%

    31Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.

    32Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

  • 11Bo on według uczynku płaci człowiekowi, a według drogi jego każdemu nagradza.

  • 24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.

  • 10Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

  • 13Aby ogarnęła kończyny ziemi, a iżby byli z niej wyrzuceni niepobożni.

  • 26On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

  • 1Serce królewskie jest w ręce Pańskiej jako potoki wód; kędy chce, nakłoni je.

  • 10I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.

  • 15On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.

  • 12Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

  • 3Nie skwapiaj się odejść od oblicza jego, ani trwaj w uporze; albowiem cobykolwiek chciał, uczyniłciby.

  • 13Przed obliczem Pańskiem; boć idzie, idzie zaiste, aby sądził ziemię. Będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, a narody w prawdzie swojej.

  • 14Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

  • 9Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.

  • 11Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

  • 3Przetoż je przywiódł, i uczynił Pan, jako mówił; boście zgrzeszyli Panu, a nie słuchaliście głosu jego, i dlatego się wam to stało.

  • 26Bo go uczy roztropności Bóg jego, i naucza go.

  • 29I toć od Pana zastępów wyszło, który jest dziwny w radzie, a wielmożny w rzeczy samej.