Ksiega Przyslów 3:12

Polska Biblia Gdanska

Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Pwt 8:5 : 5 Poznajże tedy w sercu swem, że jako ćwiczy człowiek syna swego, tak Pan, Bóg twój, ćwiczy ciebie.
  • Ps 103:13 : 13 Jako ma litość ojciec nad dziatkami, tak ma litość Pan nad tymi, którzy się go boją.
  • Prz 13:24 : 24 Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
  • Prz 29:17 : 17 Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
  • Ap 3:19 : 19 Ja którychkolwiek miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy gorliwym, a pokutuj.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.

  • Hbr 12:5-11
    7 wersety
    88%

    5Czyliście zapamiętali napominania, które wam jako synom mówi: Synu mój, nie lekceważ sobie kaźni Pańskiej, a nie trać serca, gdy od niego bywasz karany;

    6Albowiem kogo Pan miłuje, tego karze, a smaga każdego, którego za syna przyjmuje.

    7Jeźli znosicie karanie, Bóg się wam ofiaruje jako synom; albowiem któryż jest syn, którego by ojciec nie karał?

    8A jeźli jesteście bez karania, którego wszyscy są uczestnikami, tedy jesteście bękartami, a nie synami.

    9A nadto cielesnych ojców naszych mieliśmy, którzy nas karali, a baliśmy się ich; zaż daleko więcej nie mamy być poddani Ojcu duchów, abyśmy żyli?

    10Albowiem oni na mało dni, jako się im zdało, nas karali; ale ten ku pożytkowi naszemu na to, abyśmy byli uczestnikami świętobliwości jego.

    11A wszelkie karanie, gdy przytomne jest, nie zda się być wesołe, ale smutne; lecz potem owoc sprawiedliwości spokojny przynosi tym, którzy są przez nie wyćwiczeni.

  • 17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,

  • 17Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.

  • 24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.

  • 12Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.

  • 5Poznajże tedy w sercu swem, że jako ćwiczy człowiek syna swego, tak Pan, Bóg twój, ćwiczy ciebie.

  • Prz 23:13-15
    3 wersety
    77%

    13Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.

    14Ty go bij rózgą, a duszę jego z piekła wyrwiesz.

    15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;

  • Prz 19:18-19
    2 wersety
    76%

    18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.

    19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.

  • 13Błogosławiony człowiek, który znajduje mądrość, i człowiek, który dostanie roztropności.

  • 19Ja którychkolwiek miłuję, strofuję i karzę. Bądź tedy gorliwym, a pokutuj.

  • 10Karanie srogie należy temu, co opuszcza drogę; a kto ma w nienawiści karność, umrze.

  • 1Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.

  • 14Ja mu będę za ojca, a on mi będzie za syna, który gdy wystąpi, skarzę go rózgą ludzką, i plagami synów człowieczych.

  • 5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.

  • 1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.

  • 15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.

  • 10Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.

  • 18Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:

  • 24Bardzo się raduje ojciec sprawiedliwego, a kto spłodził mądrego, weseli się z niego.

  • 25Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.

  • 11Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.

  • 25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.

  • 24Karz mię, Panie! ale łaskawie, nie w gniewie swym, byś mię snać wniwecz nie obrócił.

  • 1Słuchajcie synowie! ćwiczenia ojcowskiego, a pilnujcie, abyście umieli roztropność;

  • 72%

    4A wy ojcowie! nie pobudzajcie do gniewu dziatek waszych, ale je wychowujcie w karności i w napominaniu Pańskiem.

  • 8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

  • 3Gdybym był młodziuchnym synem u ojca mego, i jedynakiem u matki mojej,

  • 17Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.

  • 6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.

  • 20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.

  • 15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.

  • 18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.

  • 1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.

  • 3Tygiel srebra a piec złota doświadcza; ale Pan serc dośwadcza.

  • 10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.

  • 32Kto uchodzi ćwiczenia, zaniedbywa duszy swojej; ale kto przyjmuje karanie, ma rozum.

  • 32Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.

  • 12Ten, który mądrze napomina, jest u tego, co słucha, jako nausznica złota, i klejnot z szczerego złota.