Ksiega Przyslów 22:15
Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję.
12Obróć do nauki serce twoje, a uszy twoje do powieści umiejętności.
13Nie odejmuj od młodego karności; bo jeźli go ubijesz rózgą, nie umrze.
14Ty go bij rózgą, a duszę jego z piekła wyrwiesz.
15Synu mój! będzieli mądre serce twoje, będzie się weseliło serce moje, serce moje we mnie;
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
24Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
5Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
6Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
20Przewrotny w sercu nie znajduje dobrego; a kto jest przewrotnego języka, wpadnie we złe.
21Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
13Lepszy jest chłopiec ubogi a mądry, niżeli król stary a głupi, który już nie umie przyjmować napominania.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
12Bo kogo Pan miłuje, tego karze, a to jako ojciec, który się w synu kocha.
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
8Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
8Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.
13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
29Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
18Jeźliby kto miał syna swawolnego, i krnąbrnego, któryby nie słuchał głosu ojca swego, i głosu matki swojej, a będąc strofowany, nie usłuchałby ich:
17Karz syna twego, a sprawić odpocznienie, i sposobi rozkosz duszy twojej.
27Synu mój! przestań słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
22Choćbyś głupiego i w stępie między krupami stąporem stłukł, nie odejdzie od niego głupstwo jego.
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
17Porywczy człowiek dopuszcza się głupstwa, a mąż złych myśli w nienawiści bywa.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
23Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
12Lepiej jest człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą osierociałą, niżeli z głupim w głupstwie jego.