Ksiega Przyslów 19:29
Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
9Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.
28Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.
10Więcej waży gromienie u roztropnego, niżeli sto plag u głupiego.
11Uporny tylko złego szuka, dla tego poseł okrutny będzie nań zesłany.
6Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
29Ulęknijcie się sami miecza, bo pomsta nieprawości jest miecz; a wiedzcie, że będzie sąd.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
7Kto strofuje naśmiewcę, odnosi hańbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
15Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
9Każdy głupi nakrywa grzech, a między uprzejmymi mieszka przyjaźń.
13W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.
1Człowiek, który na częste karanie zatwardza kark swój, nagle zniszczeje, i nie wskóra.
8Mężowie naśmiewcy zawodzą miasto; ale mądrzy odwracają gniew.
9Mąż mądry, wiedzieli spór z mężem głupim, choćby się gniewał, choćby się też śmiał, nie będzie miał pokoju.
17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.
9Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.
10Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
2A jeźli godzien będzie bicia niepobożny, tedy każe go położyć sędzia, i każe go bić przed sobą według miary nieprawości jego, pod liczbą.
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.
20Gdy ustanie okrutnik, a zniszczeje naśmiewca, wykorzenieni będą wszyscy, którzy pilnowali nieprawości;
21Którzy winują człowieka dla słowa, a na tego, który ich strofuje, w bramie sidła stawiają, i bez przyczyny do upadku przywodzą sprawiedliwego.
24Hardego i pysznego imię jest naśmiewca, który wszysko poniewoli i z pychą czyni.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
12Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
22Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
5Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.
1Syn mądry przyjmuje ćwiczenie ojcowskie, ale naśmiewca nie słucha strofowania.
19Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.
17Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.
3Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
16Gniew głupiego zaraz poznany bywa; ale ostrożny pokrywa hańbę swoję.
25Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
18Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
11Wszystkiego ducha swego wywiera głupi, ale mądry na dalszy czas go zawściąga.
19Bo radzi znosicie głupich, będąc sami mądrymi.
10Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
25Sparzelinę za sparzelinę, ranę za ranę, siność za siność.