Ksiega Przyslów 1:22
Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.
5Zrozumijcie prostacy ostrożność, a głupi zrozumijcie sercem.
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
6Naśmiewca szuka mądrości, a nie znajduje; ale umiejętność roztropnemu jest snadna.
7Idź precz od oblicza męża głupiego, gdyż nie znajdziesz przy nim warg umiejętności.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
11Gdy karzą naśmiewcę, prostak mędrszym bywa; a gdy roztropnie postępują z mądrym, przyjmuje naukę.
4Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.
5Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,
6Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.
7Bojaźń Pańska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.
32Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.
21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
18Głupstwo prostacy dziedzicznie trzymają; ale ostrożni bywają koronowani umiejętnością.
1Kto miłuje ćwiczenie, miłuje umiejętność; a kto ma w nienawiści karność, głupim jest.
8Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?
14Serce rozumne szuka umiejętności; ale usta głupich karmią się głupstwem
22Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem.
2Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
22Bo głupi lud mój nie zna mię, synowie niemądrzy i nierozumni są; mądrzy są do czynienia złego, ale dobrze czynić nie umieją.
23Człowiek ostrożny tai umiejętność; ale serce głupich wywołuje głupstwo.
29Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Pańskiej nie obrali sobie,
12Naśmiewca nie miłuje tego, który go karze, ani do mądrych przychodzi.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
25Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo.
9Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.
7I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieńca głupiego,
25Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;
20Gdzież jest mądry? Gdzież jest uczony w Piśmie? Gdzież badacz wieku tego? Izali w głupstwo nie obrócił Bóg mądrości świata tego?
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
29Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
16Cóż po dostatku w ręku głupiego, ponieważ do nabycia mądrości rozumu nie ma?
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
5Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.
24Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
35Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą, ale głupi odniosą zelżywość.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
18Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
9Przed głupim nie mów; albowiem wzgardzi roztropnością powieści twoich.
5Głupi gardzi karaniem ojca swego; ale kto przyjmuje napomnienie, stanie się ostrożnym.