Ksiega Przyslów 1:21

Polska Biblia Gdanska

W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 9:3 : 3 A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:
  • Mt 10:27 : 27 Co wam w ciemności mówię, powiadajcie na świetle; a co w ucho słyszycie, obwoływajcie na dachach;
  • Mt 13:2 : 2 I zebrał się do niego wielki lud, tak iż wstąpiwszy w łódź, siedział, a wszystek lud stał na brzegu.
  • J 18:20 : 20 Odpowiedział mu Jezus: Jam jawnie mówił światu; Jam zawsze uczył w bóżnicy i w kościele, gdzie się zewsząd Żydowie schadzają, a potajemnie nicem nie mówił.
  • Dz 5:20 : 20 Idźcież, a stawiwszy się, mówcie do ludu w kościele wszystkie słowa tego żywota.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 20Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

  • Prz 8:1-4
    4 wersety
    88%

    1Izali mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego?

    2Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi.

    3U bram, kędy się chodzi do miasta, i w wejściu u drzwi woła, mówiąc:

    4Na was wołam, o mężowie! a głos mój obracam do synów ludzkich.

  • Prz 9:1-4
    4 wersety
    82%

    1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;

    2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

    3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

    4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

  • Prz 9:13-16
    4 wersety
    81%

    13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;

    14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

    15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

    16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

  • Prz 7:11-13
    3 wersety
    79%

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

    13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

  • 22Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

  • 7Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.

  • 12Ja mądrość mieszkam z roztropnością,i umiejętność ostrożności wynajduję.

  • Ps 55:10-11
    2 wersety
    72%

    10Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.

    11We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.

  • 31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • 8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

  • 34Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich.

  • 12Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?

  • 26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

  • Prz 3:17-18
    2 wersety
    71%

    17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

    18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.

  • 25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

  • 71%

    7Jako źródło wylewa wody swe, tak ono wylewa złość swoję; ucisk i spustoszenie słychać w niem przed obliczem mojem ustawicznie, boleść i bicie.

  • 3Owszem, jeźli na rozum zawołasz, a roztropności wezwieszli głosem swoim;

  • 7Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.

  • 26I zasmucą się, a płakać będą bramy jego, a spustoszony na ziemi siedzieć będzie.

  • Prz 4:7-8
    2 wersety
    70%

    7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.

    8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.

  • Prz 7:21-22
    2 wersety
    70%

    21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

    22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

  • 20Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?

  • 70%

    1W biblii siedmdziesięciu tłómaczów, ta księga święta tak się zaczyna. I stało się, gdy Izrael pojmany był, a Jeruzalem spustoszone, że Jeremijasz siedział płacząc, i narzekał narzekaniem takiem nad Jeruzalemem, a rzekł: Ach miasto tak ludne jakoż siedzi samotne! stało się jako wdowa; zacne między narodami, przednie między krainami stało się hołdowne.

  • 16Wtem zawołała z miasta niektóra niewiasta mądra: Słuchajcie, słuchajcie! rzeczcie proszę do Joaba: Przystąp sam, a rozmówię się z tobą.

  • 14Bo lepiej nią kupczyć, niżeli kupczyć srebrem: owszem pożyteczniejszy nad złoto dochód jej.

  • 16Przetożem ja rzekł: Lepsza jest mądrość, niżeli moc, aczkolwiek mądrość onego ubogiego była wzgardzona, i słów jego nie słuchali.

  • 19Mądrość umacnia mądrego więcej, niżeli dziesięć książąt, którzy są w mieście.

  • Prz 7:5-6
    2 wersety
    69%

    5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

    6Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

  • 22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.

  • 2Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;

  • 8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 25Wszystkom ja przeszedł myślą swoją, abym poznał i wybadał się, i wynalazł mądrość i rozum, a żebym poznał niezbożność, głupstwo, i błąd, i szaleństwo.