Ksiega Przyslów 14:1
Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.
Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,
13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
14Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.
1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;
26Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.
27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.
28Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,
9Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.
29Kto czyni zamięszanie w domu swoim, odziedziczy wiatr, a głupi musi służyć mądremu.
30Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.
31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.
20Syn mądry uwesela ojca; ale głupi człowiek lekce waży matkę swoję.
21Głupstwo jest weselem głupiemu, ale człowiek roztropny prostuje drogę swoję.
20Skarb pożądany i olej są w przybytku mądrego; ale głupi człowiek pożera go.
15I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.
16Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.
17Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.
2Kto chodzi w szczerości swojej, boi się Pana; ale przewrotny w drogach swoich gardzi nim.
3W ustach głupiego jest rózga hardości; ale wargi mądrych strzegą ich.
4Żona stateczna koroną jest męża swego; ale która go do hańby przywodzi, jest jako zgniłość w kościach jego.
16Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
18Dla lenistwa się dach pochyla, a dla osłabiałych rąk przecieka dom.
14Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.
13Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.
4Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
24Lepiej mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.
18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.
8Mądrość ostrożnego jest rozumieć drogę swoję, ale głupstwo głupich jest zdrada.
15Prostak wierzy każdemu słowu; ale ostrożny zrozumiewa postępki swoje.
16Mądry się boi, i odstępuje od złego; ale głupi dociera, i śmiałym jest.
27Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.
11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;
22Mądry ubiega miasto mocarzy, a burzy potęgę ufności ich.
1Pieśń stopni dla Salomona. Jeźli Pan domu nie zbuduje, próżno pracują ci, którzy go budują; jeźli Pan nie będzie strzegł miasta, próżno czuje ten, który go strzeże.
16Niewiasta uczciwa dostępuje sławy, a mocarze mają bogactwa.
24Bogactwo mądrych jest koroną ich; ale głupstwo głupich zostaje głupstwem.
27Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
15Droga głupiego zda się prosta przed oczyma jego; ale kto słucha rady, mądrym jest.
6Nie opuszczaj jej, a będzie cię strzegła; rozmiłuj się jej, a zachowa cię.
7Początkiem wszystkiego jest mądrość, nabywajże mądrości, a za wzystkę majętność twoję nabywaj roztropności.
8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.
33W sercu mądrego odpoczywa mądrość, ale wnet poznać, co jest w sercu głupich.
19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.
15Kapanie ustawiczne w dzień gwałtownego deszczu, i żona swarliwa są sobie podobni;
17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.
9Który sprawia, że niepłodna w domu bywa matką weselącą się z dziatek. Halleluja.
1Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.