Ksiega Przyslów 7:27

Polska Biblia Gdanska

Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 5:5 : 5 Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
  • Prz 9:18 : 18 Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
  • Koh 7:26 : 26 I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.
  • Ap 22:15 : 15 A na dworze będą psy i czarownicy, i wszetecznicy, i mężobójcy, i bałwochwalcy, i każdy, który miłuje i czyni kłamstwo.
  • Prz 2:18-19 : 18 Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej. 19 Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 2:17-19
    3 wersety
    88%

    17Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.

    18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.

    19Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota.

  • Prz 7:25-26
    2 wersety
    85%

    25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

    26Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

  • Prz 5:4-6
    3 wersety
    84%

    4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

    5Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.

    6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

  • Prz 7:10-12
    3 wersety
    77%

    10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

  • 8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

  • 8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

  • 26I znalazłem rzecz gorzciejszą nad śmierć, to jest, taką niewiastę, której serce jest jako sieci i sidło, a ręce jej jako pęta. Kto się Bogu podoba, wolny będzie od niej; ale grzesznik będzie od niej pojmany.

  • Prz 23:27-28
    2 wersety
    74%

    27Bo nierządnica jest dół głęboki, a cudza żona jest studnia ciasna.

    28Ona też jako zbojca zasadzki czyni, a zuchwalców między ludźmi rozmnaża.

  • 24Drogę żywota rozumny ma ku górze, aby się uchronił piekła głębokiego.

  • Prz 9:1-4
    4 wersety
    72%

    1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;

    2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

    3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

    4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

  • 14Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.

  • Prz 7:21-22
    2 wersety
    72%

    21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

    22Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

  • Prz 9:14-15
    2 wersety
    72%

    14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

    15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

  • 26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.

  • 1Mądra niewiasta buduje dom swój; ale go głupia rękami swemi rozwala.

  • 18Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.

  • 17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

  • 12Zda się pod czas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej jest drogą na śmierć.

  • 15Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.

  • 11Piekło i zatracenie są przed Panem; jakoż daleko więcej serca synów ludzkich.

  • 32Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.

  • 14Dlatego rozszerzyło piekło gardło swoje, a rozdarło nad miarę paszczękę swoję, i zstąpią do niego szlachta i pospólstwo jego, i zgiełk jego, i ci, którzy się weselą w niem.

  • 70%

    7Jako źródło wylewa wody swe, tak ono wylewa złość swoję; ucisk i spustoszenie słychać w niem przed obliczem mojem ustawicznie, boleść i bicie.

  • 27I spadł deszcz gwałtowny, i przyszła powódź, i wiatry wiały, a uderzyły na on dom, i upadł, a był wielki upadek jego.

  • 3U bram, kędy się chodzi do miasta, i w wejściu u drzwi woła, mówiąc:

  • 5Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

  • 6Ale która w rozkoszach żyje, ta żyjąc umarłą jest.

  • 9Lepiej jest mieszkać w kącie pod dachem, niżeli z żoną swarliwą w domu przestronnym.

  • 25Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokończenie jej pewna droga na śmierć.

  • 10Uradziłeś hańbę domowi swemu, abyś wytracił wiele narodów, a grzeszył przeciwko duszy swojej.

  • 16Człowiek błądzący z drogi mądrości w zebraniu umarłych odpoczywać będzie.

  • 23Którego groby położone są przy stronach dołu, aby była zgraja jego w około grobu jego; ci wszyscy pobici polegli od miecza, którzy puszczali strach w ziemi żyjacych.

  • 7Jako się wiele chlubił i rozkoszował, tak mu wiele dajcie mąk i smutku; bo mówi w sercu swojem: Siedzę jako królowa, a nie jestem wdową, i smutku nie ujrzę.

  • 27Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

  • 20Takać jest droga niewiasty cudzołożącej: je, a uciera usta swoje, i mówi: Nie popełniłam złego uczynku.

  • 7Niepobożni podwróceni bywają, tak, że ich niestaje; ale dom sprawiedliwych zostaje.

  • 15Cóż miłemu memu do domu mego? ponieważ bez wstydu pacha złości z wieloma, a ofiary święte odeszły od ciebie; i że się w złości swojej radujesz.