Ksiega Przyslów 8:3

Polska Biblia Gdanska

U bram, kędy się chodzi do miasta, i w wejściu u drzwi woła, mówiąc:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 29:7 : 7 Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.
  • Mt 22:9 : 9 Przetoż idźcie na rozstania dróg, kogokolwiek znajdziecie, wezwijcie na wesele.
  • Lk 14:21-23 : 21 A wróciwszy się on sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze swemu: Wynijdź prędko na ulice i na drogi miejskie, a ubogie i ułomne i chrome i ślepe wprowadź tu. 22 I rzekł sługa: Panie! stało się, jakoś rozkazał, a jeszcze miejsce jest. 23 I rzekł Pan do sługi: Wynijdź na drogi i między opłotki, a przymuś wnijść, aby był napełniony dom mój.
  • J 18:20 : 20 Odpowiedział mu Jezus: Jam jawnie mówił światu; Jam zawsze uczył w bóżnicy i w kościele, gdzie się zewsząd Żydowie schadzają, a potajemnie nicem nie mówił.
  • Dz 5:20 : 20 Idźcież, a stawiwszy się, mówcie do ludu w kościele wszystkie słowa tego żywota.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 1:20-21
    2 wersety
    88%

    20Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

    21W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

  • Prz 8:1-2
    2 wersety
    85%

    1Izali mądrość nie woła, i roztropność nie wydaje głosu swego?

    2Na wierzchu wysokich miejsc, przy drodze i na rozstaniu dróg stoi.

  • Prz 9:2-4
    3 wersety
    82%

    2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;

    3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:

    4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:

  • Prz 9:13-16
    4 wersety
    80%

    13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;

    14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,

    15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:

    16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:

  • Prz 7:8-13
    6 wersety
    78%

    8Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

    9Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

    10A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

    11Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

    12Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

    13I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

  • 34Błogosławiony człowiek, który mię słucha, czując u wrót moich na każdy dzień, a strzegąc podwoi drzwi moich.

  • 4Na was wołam, o mężowie! a głos mój obracam do synów ludzkich.

  • 26I zasmucą się, a płakać będą bramy jego, a spustoszony na ziemi siedzieć będzie.

  • 31Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

  • 8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

  • 7Gdym wychodził do bramy przez miasto, a na ulicy kazałem sobie gotować stolicę moję.

  • Jr 17:19-20
    2 wersety
    70%

    19Tak Pan rzekł do mnie: Idź, a stań w bramie synów ludu tego, którą wchodzą królowie Judzcy, i którą wychodzą, i we wszystkich bramach Jeruzalemskich,

    20I rzecz do nich: Słuchajcie słowa Pańskiego, królowie Judzcy, i wszystek Judo, i wszyscy obywatele Jeruzalemscy, którzy chadzacie temi bramami!

  • 6Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

  • 23Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

  • Prz 3:17-18
    2 wersety
    69%

    17Drogi jej rozkoszne, i wszystkie ścieszki jej spokojne.

    18Drzewem żywota jest tym, którzyby się jej chwycili; a którzy się jej trzymają, są błogosławionymi.

  • 69%

    2Staw się w bramie domu Pańskiego, a opowiadaj tam to słowo, i mów: Słuchajcie słowa Pańskiego wszystek Judo, którzy wchodzicie do bram ich, abyście się kłaniali Panu.

  • Prz 7:25-27
    3 wersety
    69%

    25Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

    26Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

    27Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.

  • Pnp 3:2-3
    2 wersety
    69%

    2Już tedy wstanę, a obieżę miasto; po rynkach i po ulicach będę szukać tego, którego miłuje dusza moja; szukałam go, alem go nie znalazła.

    3Natrafili mię stróżowie, którzy chodzili po mieście; i spytałem: Widzieliżeście tego któego miłuje dusza moja?

  • Ps 118:19-20
    2 wersety
    69%

    19Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, a wszedłszy w nie będę wysławiał Pana.

    20Tać jest brama Pańska, którą sprawiedliwi wchodzą.

  • 18Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.

  • 68%

    7Jako źródło wylewa wody swe, tak ono wylewa złość swoję; ucisk i spustoszenie słychać w niem przed obliczem mojem ustawicznie, boleść i bicie.

  • 16Wtem zawołała z miasta niektóra niewiasta mądra: Słuchajcie, słuchajcie! rzeczcie proszę do Joaba: Przystąp sam, a rozmówię się z tobą.

  • 26A przyszedłszy ona niewiasta na świtaniu, upadła u drzwi domu onegoż męża, gdzie był pan jej, aż się rozedniało.

  • 4I zawrą się drzwi z dworu z słabym głosem mełcia; i powstanie na głos ptaszy, i ustaną wszystkie córki śpiewające.

  • 21I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

  • 67%

    2Ustawicznie w nocy płacze, a łzy jego na jagodach jego; niemasz, ktoby je cieszył ze wszystkich miłośników jego; wszyscy przyjaciele jego przeniewierzyli mu się, stali mu się nieprzyjaciołmi.

  • Ps 55:10-11
    2 wersety
    67%

    10Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.

    11We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.

  • 7Natrafili mię stróże, co chodzą po mieście; ubili mię, zranili mię, wzięli i płaszcz mój ze mnie stróże murów.

  • 8Wywyższaj ją, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ją przyjmiesz.

  • 10Zstąpiłam do ogrodu orzechowego, abym oglądała owoce rosnące w dolinach; abym obaczyła, jeźli kwitną winne macice, a wypuszczająli pączki jabłonie granatowe.

  • 9Jeźliże jest murem, zbudujmyż na niej pałac srebrny; a jeźli jest drzwiami, oprawmyż ją deszczkami cedrowymi.