Ksiega Psalmów 118:19
Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, a wszedłszy w nie będę wysławiał Pana.
Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, a wszedłszy w nie będę wysławiał Pana.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Tać jest brama Pańska, którą sprawiedliwi wchodzą.
21Tuć ja ciebie wysławiać będę; boś mię wysłuchał, i byłeś wybawicielem moim.
17Nie umrę, ale będę żył, abym opowiadał sprawy Pańskie.
18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
2Otwórzcie bramy, a niech wnijdzie naród sprawiedliwy, który strzeże prawdy.
4Wnijdźcież w bramy jego z wysławianiem, a do sieni jego z chwałami; wysławiajcież go, dobrorzeczcież imieniowi jego;
9Podnieścież, o bramy! wierzchy wasze; podnieście się, wy bramy wieczne! aby wszedł król chwały.
17Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.
18Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
19W przysionkach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalemie! Halleluja.
7Podnieścież, o bramy! wierzchy wasze; podnieście się, wy bramy wieczne! aby wszedł król chwały!
19Tak Pan rzekł do mnie: Idź, a stań w bramie synów ludu tego, którą wchodzą królowie Judzcy, i którą wychodzą, i we wszystkich bramach Jeruzalemskich,
20I rzecz do nich: Słuchajcie słowa Pańskiego, królowie Judzcy, i wszystek Judo, i wszyscy obywatele Jeruzalemscy, którzy chadzacie temi bramami!
13Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.
14Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
1Pieśń stopni Dawidowa. Weselę się z tego, że mi powiedziano: Do domu Pańskiego pójdziemy.
2Że stanęły nogi nasze w bramach twoich, o Jeruzalemie!
7Wygłubisz tych, którzy mówią kłamstwo; mężem krwawym i zdradliwym brzydzi się Pan.
1Tedy mię zaś przywiódł drogą ku bramie świątnicy zewnętrznej, która patrzy na wschód słońca, a ta była zamkniona.
2I rzekł do mnie Pan: Ta brama zamkniona będzie, nie będzie otworzona, a żaden nie wnijdzie przez nią; bo Pan, Bóg Izraelski, przeszedł przez nią, przetoż będzie zamkniona.
1Halleluja. Będę wysławiał Pana całem sercem w radzie szczerych, i w zgromadzeniu.
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
28Tyś jest Bóg mój; przetoż cię wysławiać będę, Boże mój! wywyższać cię będę.
1Wiódł mię potem ku bramie, która brama patrzyła ku drodze na wschód słońca.
1Psalm Dawidowy. Wysławiać cię będę, Panie! ze wszystkiego serca mego; przed bogami śpiewać ci będę.
16Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.
12Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa jego, które mi uczynił?
9Będę chodził ustawicznie przed oblicznością Pańską w ziemi żyjących.
1Psalm samego Dawida. O miłosierdziu i o sądzie śpiewać będę; tobie, o Panie! śpiewać będę.
26Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie; błogosławimy wam z domu Pańskiego.
9Jamci jest drzwiami; jeźli kto przez mię wnijdzie, zbawiony będzie, a wnijdzie i wynijdzie, a pastwisko znajdzie.
5Miłościwy Pan i sprawiedliwy, Bóg nasz litościwy.
10O Boże, tarczo nasza! obacz, a wejrzyj na oblicze pomazańca twego.
12Przetoż, o Panie zastępów! który doświadczasz sprawiedliwego, który wypatrujesz nerki i serce, niech widzę pomstę twoję nad nimi; tobiem zaiste odkrył sprawę moję.
2Którzy stawacie w domu Pańskim, w sieniach domu Boga naszego.
13Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje.
17Obróci się boleść jego na głowę jego, a na wierzch głowy jego nieprawość jego spadnie. Będę wysławiał Pana według sprawiedliwości jego, a będę śpiewał imieniowi Pana najwyższego.
2Uprzedźmy oblicze jego z chwałą; psalmy mu śpiewajmy.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
21Ukrywasz ich w skrytości oblicza twego, przed hardością człowieczą ukrywasz ich, jako w namiocie, przed swarliwemi językami.
24Tenci to dzień, który uczynił Pan; rozweselmyż się, a rozradujmy się weń.
5W ucisku wzywałem Pana; wysłuchał mię, i na przestrzeństwie postawił mię Pan.
1Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
4Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój!
18Ale my będziemy błogosławili Panu, odtąd aż na wieki. Halleluja.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
29Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.
62O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.